0
0
0
s2smodern

Op dag drie van de hoogwateroefening Deining & Doorbraak kwamen dijkwachten en militairen en reservisten van Defensie in actie om dijken te inspecteren en waar nodig te versterken. Dat gebeurde op meerdere plaatsen omdat dijken scheuren of instabiliteit vertoonden.

Het hoge water zette dijken onder druk. Het betrof meer dan 1.100 kilometer dijk langs de grote rivieren, waar achter vier miljoen mensen wonen. Dijkwachters gingen met prikstok en tablet op pad, Defensie zette een Chinook in. Bij Fort Honswijk leverde de helikopter zandzakken af om de dijk te versterken.

De IJsseldijk tussen Olst en Zwolle, een dijk die niet aan de wettelijke veiligheidsnormen voldoet, vertoonde op een paar plekken verzwakkingen. Bij Zwolle werd een stuk dijk bekramd, een scheur in de dijk werd afdekt met dekzijl en verzwaard met zandzakken.

Op Kampereiland moest een steunberm worden aangelegd om tegendruk te bieden aan de dijk die het begaf. Aanvang van dit herstel liep vertraging op, omdat dijkwachters de instabiliteit in de dijk (aangegeven met een foto) misten.

In Deining & Doorbraak oefenen vijf waterschappen (Drents Overijsselse Delta, Rijn en IJssel, Vallei en Veluwe, Stichtse Rijnlanden en Rivierenland), drie veiligheidsregio’s, Rijkswaterstaat Oost Nederland, het Watermanagement Centrum Nederland en het ministerie van Defensie voor het eerste gezamenlijk en met een gedeeld crisismanagementsysteem. Meer dan duizend mensen doen mee aan de oefening.

Deining & Doorbraak eindigt vrijdag. Daarna wordt de balans opgemaakt. 

 

Lees ook: Grootste crisisoefening dijken sinds 1953

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

@Michaël BentvelsenHet onderzoek heeft helaas niet gekeken naar slijtagedeeltjes van banden van het wegverkeer. Was mooi geweest als die ook meegenomen hadden kunnen worden, maar vereist blijkbaar andere analysetechniek.
En hoe zit het dan met de 120 verdwenen bomen aan de zuiderlandsezeedijk/zuidijk bij Oude-Tonge?
Waarom is daar zo niet mee omgaan, ook daar waren vleermuizen en was er landschapswaarden.
En waarom komen er daar geen bomen terug?
@Reintje PaijmansDank voor uw aanvulling. Inderdaad de dennenbossen zijn aangeplant om 'woeste gronden te ontginnen' en voor de productie van hout voor in onze mijnen. Dat was mij bekend.
Zijn de rubbers afkomstig van slijtage van autobanden dat via de lucht als fijnstof en afspoeling van de weg in het oppervlaktewater terecht komt. Bandenslijpsel is volgens mij een onderschat milieuprobleem qua milieuimpact. Wel allemaal gillen als er rubberkorrels op de sportvelden (wat spoelt daar niet van uit) liggen waar de kindjes aan bloot staan, maar ondertussen zelf rijgedrag niet aanpassen.
Goed dat dit onderzoek gedaan wordt. Eerlijk gezegd valt de concentratie van 1 deeltje per liter mij alleszins mee. (Eerdere berichten spraken soms over duizenden deeltjes per liter.)
Wat natuurlijk geen reden is om dit probleem te relativeren. Zelf ben ik nog steeds regelmatig verbijsterd over de hoeveelheden zwerfplastic, (maar ook blikjes en ander verpakkingsmateriaal) die ik in allerlei wateren aantref.
Daarnaast ben ik erg benieuwd wat dit onderzoek oplevert in relatie tot kleine rubberdeeltjes van autobanden.

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.