0
0
0
s2smodern

De IJsseldijk tussen Zwolle en Olst wordt de komende jaren versterkt. Daarvoor ligt er nu een voorkeursalternatief waarbij het totale traject van 29 kilometer in vijftien stukjes is opgeknipt.

Donderdag besluit het algemeen bestuur van Waterschap Drents Overijsselse Delta (WDODelta) of het voorkeursalternatief mag worden uitgevoerd. Afgelopen voorjaar is het concept al besproken met bewoners, bedrijven en overheden. Daarna zijn nog enkele aanpassingen aangebracht.

Zo onderzoekt het waterschap momenteel samen met de provincie Overijssel, Rijkswaterstaat en het Rijk de haalbaarheid van een dijkverlegging voor het traject Paddenpol. In het voorkeursalternatief wordt de dijk hier versterkt, maar een dijkverlegging biedt volgens de nieuwste inzichten van provincie en Rijk kansen voor natuurontwikkeling, waterstandsdaling en ruimtelijke kwaliteit.

''Mogelijk is er financiering vanuit de Programmatische Aanpak Grote Wateren beschikbaar’’, verklaart woordvoerder Herald van Gerner van WDODelta. ''Daar kijken we nu naar.’’ Eind 2019 wordt dan over dit deeltraject een besluit genomen.

Woningen behouden
De dijkversterking IJsseldijk Zwolle-Olst is onderdeel van het landelijke Hoogwaterbeschermingsprogramma (HWBP), de grootste dijkversterkingsoperatie ooit. Ook de IJsseldijk, die Salland en de stad Zwolle tegen overstromingen beschermt, voldoet niet meer aan de normen.

Sinds begin 2017 zijn de mogelijkheden voor versterking samen met bewoners, overheden en belanghebbenden onderzocht. Daaruit kwamen drie varianten, waaruit uiteindelijk het huidige voorkeursalternatief als grootste kanshebber rolde. Alle woningen en objecten met beschermde status in het gebied blijven hierbij behouden.

De voorkeursvariant bestaat voor een groot deel uit binnendijkse dijkversterking en een ‘verticale’ oplossing om te voorkomen dat bij hoogwater op de IJssel zand wordt meegevoerd door water dat onder de dijk doorstroomt. Daardoor ontstaan kleine tunneltjes (‘piping’), waardoor de dijk instabiel kan worden. Voorbeelden van een ‘verticale oplossing’ zijn het aanbrengen van een damwand of geo-textiel in de ondergrond.

Constructieve oplossing
Op de andere trajecten gaat het om buitendijkse versterking richting de rivier of een constructieve oplossing als een diepwand of een damwand. Dit moet effecten op binnendijkse woningen en monumenten voorkomen. In het noordelijk deel van het traject, tussen Windesheim en Zwolle, wordt de dijk verhoogd.

Bij een positief besluit van het waterschapsbestuur werkt WDODelta de komende jaren het ontwerp verder uit. Naar verwachting gaat de schop in 2023 de grond in. De kosten van de megaklus bedragen volgens een grove inschatting 150 miljoen tot 280 miljoen euro.

 

MEER INFORMATIE
Themapagina WDOD over dijkversterking Zwolle-Olst

 

 

 

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

@Michaël BentvelsenHet onderzoek heeft helaas niet gekeken naar slijtagedeeltjes van banden van het wegverkeer. Was mooi geweest als die ook meegenomen hadden kunnen worden, maar vereist blijkbaar andere analysetechniek.
En hoe zit het dan met de 120 verdwenen bomen aan de zuiderlandsezeedijk/zuidijk bij Oude-Tonge?
Waarom is daar zo niet mee omgaan, ook daar waren vleermuizen en was er landschapswaarden.
En waarom komen er daar geen bomen terug?
@Reintje PaijmansDank voor uw aanvulling. Inderdaad de dennenbossen zijn aangeplant om 'woeste gronden te ontginnen' en voor de productie van hout voor in onze mijnen. Dat was mij bekend.
Zijn de rubbers afkomstig van slijtage van autobanden dat via de lucht als fijnstof en afspoeling van de weg in het oppervlaktewater terecht komt. Bandenslijpsel is volgens mij een onderschat milieuprobleem qua milieuimpact. Wel allemaal gillen als er rubberkorrels op de sportvelden (wat spoelt daar niet van uit) liggen waar de kindjes aan bloot staan, maar ondertussen zelf rijgedrag niet aanpassen.
Goed dat dit onderzoek gedaan wordt. Eerlijk gezegd valt de concentratie van 1 deeltje per liter mij alleszins mee. (Eerdere berichten spraken soms over duizenden deeltjes per liter.)
Wat natuurlijk geen reden is om dit probleem te relativeren. Zelf ben ik nog steeds regelmatig verbijsterd over de hoeveelheden zwerfplastic, (maar ook blikjes en ander verpakkingsmateriaal) die ik in allerlei wateren aantref.
Daarnaast ben ik erg benieuwd wat dit onderzoek oplevert in relatie tot kleine rubberdeeltjes van autobanden.

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.