0
0
0
s2smodern

Deltares heeft een goed jubileumjaar achter de rug. De omzet steeg naar 114 miljoen euro en het aandeel van projecten in het buitenland nam toe. Eind 2018 werkten er 839 mensen bij het kennisinstituut.

Deltares is in 2008 ontstaan uit een fusie van een aantal onderzoeksinstellingen en vierde in oktober het tienjarig bestaan. In het voorwoord van het jaaroverzicht 2018 meldt de directie dat de verwachtingen bij de oprichting zijn waargemaakt. “Deltares staat als een huis: een internationaal gezaghebbend kennisinstituut op het gebied van bodem en water. Dit stelt ons in staat om onze bijdrage aan concrete maatschappelijke uitdagingen verder te versterken.”

Meer geld vanuit overheid
Financieel ging het Deltares vorig jaar voor de wind. Volgens de voorlopige cijfers in het jaaroverzicht lag de omzet op 114 miljoen euro. Er werd voor een bedrag van 18 miljoen euro uitbesteed aan andere kennisinstellingen en marktpartijen, zodat de bruto marge 98 miljoen euro bedroeg. Het netto resultaat was 1,7 miljoen euro, een stijging met 1,3 miljoen euro.

De omzet groeide door toegenomen financiering vanuit de Nederlandse overheid (6,8 miljoen euro meer), terwijl de omzet vanuit het bedrijfsleven licht daalde met 0,3 miljoen euro. De bruto marge steeg met 3,5 miljoen euro. Deltares haalde verreweg de meeste omzet in Nederland (71 procent), gevolgd door Europa en Azië (beide 10 procent). Het aandeel van buitenlandse projecten in de omzet steeg met 4,2 miljoen euro en kwam uit op 33,3 miljoen euro.

Het aantal medewerkers schommelt sinds de oprichting rond de achthonderd medewerkers en dat veranderde vorig jaar niet. Eind 2018 telde Deltares 839 medewerkers (750 fte), waarvan 721 in Nederland. Het gros van de medewerkers is hoogopgeleid: 24 procent gepromoveerd, 54 procent universitair, 9 procent hbo en 13 procent overig. De man/vrouwverhouding is allesbehalve gelijk met 68 versus 32 procent.

Innovatieve oplossingen
In het jaaroverzicht wordt vooral aandacht besteed aan vijftien aansprekende binnen- en buitenlandse projecten, waarbij het kennisinstituut een grote rol heeft gespeeld. Het gaat om innovatieve oplossingen op het gebied van klimaat en water, duurzame leefomgeving en toekomstbestendige infrastructuur. Een voorbeeld uit eigen land is de damwandproef in Eemdijk. Hierbij is gekeken hoe goed een met een stalen constructie versterkte dijk bestand is tegen een extreme belasting.

Deltares paste voor het eerst de blockchaintechnologie toe in een bodemdalingscasus van Gouda. Omdat bij blockchain alle informatie openbaar en transparant is, wordt het vertrouwen tussen partijen verbeterd. Dan nog een voorbeeld van een internationaal project: in 2018 zijn op basis van 1,9 miljoen satellietbeelden de vijftigduizend zandige kusten in de hele wereld geanalyseerd. Dit gebeurde met behulp van machine learning. De conclusie van de onderzoekers van Deltares is dat de zandige kustlijn wereldwijd helemaal niet zo sterk erodeert, als voorheen werd gedacht.

 

MEER INFORMATIE
Deltares over jaaroverzicht
Bericht bij jubileumviering Deltares
Bericht over proef in Eemdijk

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

Laatste reacties op onze artikelen

Huishoudens moeten naar verhouding meer geld betalen voor de waterschapsbelasting dan bedrijven. Dat komt door de gestegen WOZ-waarde van woningen in de laatste jaren, terwijl bedrijfspanden nauwelijks in waarde zijn gestegen. Vereniging Eigen Huis vindt de verdeling niet eerlijk. Maar de Unie van Waterschappen wil nog niet meewerken aan een oplossing maar uitstellen tot "nadat het wetsvoorstel is vastgesteld in 2e en 1e Kamer".
https://www.h2owaternetwerk.nl/h2o-podium/opinie/aanpassing-waterschapsbelasting-pijnpunten-van-burgers-worden-doorgeschoven-naar-toekomst

.
Erg mooi plan, prachtige visie. De grootste verliespost (verdamping) aanpakken zou ik er nog aan toevoegen: verwijder soortenarme plantages van naaldhout, dat levert waterwinst op én meer biodiversiteit. De CO2-vastlegging gebeurt in de voedselrijkere waddi's twee keer zo efficiënt, dus dat ik ook weer winst.
Unie gevangen in eigen modellen.
De Unie van waterschappen is al bijna een jaar bezig om wat uit vinden welk model geldt voor een goede kostenverdeling. Een stuurgoep produceerde ingewikkelde modellen voor de al ingewikkelde huidige verdelingssystematiek. Met als resultaat dan een verdeling over vier categorieën: gebouwd, ongebouwd, ingezetenen en natuur. Met totaal ondoorzichtige grondslagen. Er bleven twee modellen over, uitgerekend van het huidige systeem dat al tien jaar niet goed werkt. In beide systemen passen niet alle waterschappen, helemaal niet als met plusvoorzieningen worden toegepast. Maar volgens mij zijn de waterschappen mans genoeg om zelf wel de verdeling over de categorieën maken met de eigen gebiedskenmerken, welke dat maar mogen zijn. Helemaal geen modellen. Een model beperkt alleen maar. Een gemeente bepaalt ook zelfstandig tarieven voor OZB, afvalstoffenheffing en rioolrecht. Schiermonnikoog met 700 inwoners ook. Kan een waterschap met 300.000- 1 miljoen inwoners zoiets niet? In het bestuur van het wetterskip zitten vaak voor een derde oud-wethouders en ex-raadleden. Die hebben dat jarenlang gedaan. Unie, hou op met het gieten van oude wijn in nieuwe zakken.
Een terechte oproep om voor goed waterbeheer te kijken naar de oorspronkelijke functies van bodem en ondergrond in de regulatie van water. Aanvullend op het overzicht van functies in het artikel kun je nog onderscheiden: de regeneratieve functie (recreatie, natuur, verbinding met natuurlijke elementen) en de ecologische dragerfunctie (natuur, biodiversiteit, huisvesting voor grotere dieren, microklimaten). Het landschap, gevormd door bodem en ondergrond, is een factor op zichzelf die mede beschouwd kan worden. Zo wordt de afweging voor klimaatadaptieve maatregelen verbreed en zullen de maatregelen duurzamer bijdragen aan de hele leefomgeving en al zijn bewoners.
Met veel aandacht en interesse heb ik uw uitvoerige artikel gelezen. Ik woon in aan de rand van Apeldoorn, nabij onze bossen. Het probleem "DROOGTE" is hier erg actueel. Veel publicaties in onze pers, veel reacties van vakmensen, bv van Jos Peters van Royal Haskoning DHV in de Stentor van 22 augustus 2020, of van Marjolein Koek van Natuurmonumenten, juli 2020, "noodwapen tegen droogte op de Veluwe". Als geograaf houdt het probleem "droogte" mij ook voortdurend bezig.
Voorstel van ecoloog Herman van Dam: Vervang het naaldbos door loofbos. Naaldbomen gebruiken het hele jaar door (!) water, loofbossen in de winter bijna niets. Dat moet op veel grotere schaal gebeuren. Uiteindelijk werden de naaldbomen destijds hier aangeplant om de steenkolenmijnen in Zuid Limburg van "stutpalen" te voorzien. Sindsdien maken de naaldbomen een veel te groot aandeel uit van de Veluwse bossen. Maar bijna geen mens in en om de Veluwe is op de hoogte van dat probleem of trekt zich daar iets van aan!!
Ik kijk uit naar uw reactie en uw voorstel hoe dit Naaldbomenprobleem op te lossen.

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.