0
0
0
s2smodern
Interessant? Deel dit artikel met uw (water)netwerk!
0
0
0
s2smodern
powered by social2s

Onderzoekers van de TU Delft hebben een drone ontwikkeld die zelfstandig watermonsters kan nemen, die direct worden geanalyseerd in een flowcytometer. De ‘Pelikaandrone’ is gisteren getest in het nieuwe natuurgebied Marker Wadden.

Daar is ook een permanente cytometer aanwezig, zodat de data van de drone hiermee vergeleken kunnen worden, vertelt projectmanager Bart Remes van het Micro Air Vehicle Lab (MAVLab) van de TU Delft.

Het MAVLab is initiatiefnemer van het Pelikaandrone-project samen met Rijkswaterstaat en CytoBuoy, het bedrijf dat de flowcytometer ontwikkelde. Daarmee kunnen microscopisch kleine deeltjes in stromend water worden herkend.

Doel is vergaande automatisering van de watermonitoring. In een waterrijk land als Nederland is dat een zeer arbeidsintensieve en dus kostbare opgave, aldus de TU Delft. Watermonsters worden nu nog handmatig vanaf de wal of vanaf een vaartuig genomen en naar het laboratorium gestuurd voor microscopisch onderzoek.

Het transport van een monster naar het laboratorium kan de kwaliteit van het monster ook negatief beïnvloeden. Daarnaast is het wenselijk om zonder veel extra kosten vaker te kunnen meten, omdat de waterkwaliteit snel kan veranderen.

Autonoom
De Pelikaandrone uit Delft heeft een camera waarmee hij het wateroppervlak scant op interessante ‘hotspots’. Vervolgens landt het vliegtuigje op deze locaties om een aantal monsters te nemen. ''Dat gebeurt volledig autonoom’’, aldus Remes.

Na terugkeer van de drone bij de pick-up truck worden de monsters direct geanalyseerd in een CytoSense, een flowcytometer die binnen enkele minuten tienduizenden algen en andere micro-organismen scant en fotografeert. De gegevens worden automatisch verwerkt en naar een online portaal ge-upload. De drone laadt zichzelf op in een laadstation.

De Delftse drone kan nu nog alleen monsters aan de oppervlakte nemen, maar het is de bedoeling hij op termijn ook onder water duikt, vertelt Remes. ''Vandaar dat we hem de Pelikaandrone hebben genoemd.’’

Blauwalg
Voor de Nederlandse waterschappen is de uitvinding volgens hem interessant om zwemwater op blauwalg te kunnen testen. Maar ook bacteriën, het zoutgehalte en de stroming van slib kunnen snel en relatief goedkoop worden onderzocht. Ook internationaal verwacht de projectmanager veel belangstelling.

Wanneer en hoe de Pelikaandrone op de markt gebracht wordt, kan hij nog niet zeggen. ''Dat hangt ook af van hoe het onderzoek verloopt.’’

Afgelopen zomer zijn verscheidene vluchten uitgevoerd in een kleine recreatieplas nabij Leiden. De Marker Wadden zullen vaker gebruikt worden voor praktijkproeven. Dit nieuw aangelegde natuurgebied is een zogenaamd ‘Living Lab’, waar onderzoekers van het Kennis en Innovatieprogramma Marker Wadden (KIMA) de natuurontwikkeling nauwgezet volgen. Voor de TU Delft is dit ook een ideale omgeving om de nieuwe technologie van de Pelikaandrone te ontwikkelen.

 

MEER INFORMATIE
Filmpje over de Pelikaandrone
Website MAVLab TU Delft
Website CytoBuoy
Website KIMA

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

Laatste reacties op onze artikelen

Jammer dat alleen de zomerperiode is bekeken, want in de winter kan het effect juist omgekeerd zijn. In groenstroken of elementen zakt het neerslagoverschot naar grondwater. Op verhard oppervlakte wordt hemelwater veelal afgevoerd. De hydrologische effecten kunnen van gebied tot gebied nogal verschillen (hoge zandgrond is anders dan veenpolder).
De combinatie van vergroenen, alsmede vasthouden en infiltreren van regenwater kan zorgen voor een stijging van gemiddelde zomergrondwaterstanden in een woonwijk.
Dit probleem is ontstaan door het baggeren van vaarwegen voor zandaanvoer wat een nieuw recreatiestrand moet worden. HHNK heeft recent schade van €1miljoen op zich genomen toen de provincie opdracht had gegeven om bij Zijpersluis het Noordhollandas kanaal te baggeren. De watersnoodramp van Anna Paulowna wordt ook aan vaarwegverdieping toe geschreven. Dijkverhoging en baggeren geeft meer kans op dijkfalen.
Als er met maaionderhoud zoveel fauna weg wordt gemaaid, hoe komt het dan dat elk jaar weer de beek/ sloot weer is aangevuld met fauna?
De conclusie dat mobiliteit van fauna niet werkt, zou suggereren dat je de beek/sloot leegmaakt en ondanks dat het nooit eerder is onderzocht, toch nog steeds fauna in sloot aanwezig is. We maaien al jaren.
Met het afzetten van het team van Linus Pauling, is waarschijnlijk de weg vrij gemaakt voor malafide water organisaties, waar we er al genoeg van hebben in Europa. Het is mij in elk geval helder, dat niemand hier ook maar een fractie van de kennis bezit van 1 van de mensen uit het team van Linus.
Het spijt me te moeten lezen met wat voor gekonkel jullie proberen ons drinkwater op peil te brengen. Het doet me niet alleen walgen van de wijze waarop er gesjoemeld wordt met cijfers, waarden en giftige stofjes in ons drinkwater. Het doet me ook twijfelen aan het gezonde verstand van waterdeskundigen, die blijkbaar eerder voor het behoud van hun salaris willen gaan, dan voor de gezondheid van de bevolking.
Het is helder, dat hier geen enkele chemicus met enig hart de verantwoording draagt.

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.

(advertentie)

Wij maken gebruik van cookies om de gebruikerservaring te verbeteren. Als je onze site bezoekt, ga je akkoord met het gebruik hiervan.      Ik snap het