secundair logo knw 1

Als een nu gekozen adaptatiestrategie in de toekomst aangepast of veranderd moet worden, dan kost dat geld. Door verder in de toekomst te kijken, kunnen volgens onderzoekers van Deltares en de Vrije Universiteit economische en maatschappelijke kosten worden vermeden. ‘Wat vandaag logisch lijkt, kan uiteindelijk veel duurder uitpakken.’

De investeringen die gedaan moeten worden als een adaptatiestrategie moet worden veranderd, heten ‘overstapkosten’. “Als er wordt geïnvesteerd in waterveiligheid kijken we op dit moment voornamelijk naar de kosten en baten binnen de levensduur van een maatregel”, legt Anoek van Tilburg (Deltares en de Vrije Universiteit) uit.

Als onderdeel van haar proefschrift analyseerde Van Tilburg of de keuze voor een waterveiligheidsmaatregel verandert als ook toekomstige economische en maatschappelijke kosten worden meegewogen. Hierover publiceerde ze onlangs een paper in het tijdschrift Climate Risk Management. Voor haar onderzoek splitste Van Tilburg de kosten en baten uit per generatie en bekeek eventuele consequenties op lange tijdschalen, tot wel 275 jaar.

“Voor dit paper hebben we gekeken naar een bestaand plan voor een klimaatdijk in Den Helder.” Dit is een plan waarbij een robuuste dijk wordt aangelegd, die geschikt is om een zeespiegelstijging tot 3,5 meter op te vangen, later mogelijk zelfs 5 meter. Op de dijk worden woningen gebouwd.

Dit plan werd vergeleken met een standaard dijkverhoging, waarbij huizen niet op, maar achter de dijk worden gebouwd. “Bij een beperkte zeespiegelstijging heeft de klimaatdijk meer baten dan standaard dijkversterking, met name door verbetering van ruimtelijke kwaliteit en verhoging van de woningvoorraad. Bij een zeespiegelstijging van meer dan 5 meter maken hoge overstapkosten het robuuste plan echter minder aantrekkelijk voor de toekomstige generatie die deze kosten zal dragen dan standaard dijkverhoging. Hoewel het waarschijnlijk nog heel lang zal duren voor de zeespiegelstijging boven de 5 meter komt, kunnen we bij deze casus dus vaststellen dat een keuze nu ook later economische gevolgen heeft.”

Dat gegeven maakt het volgens Van Tilburg zo belangrijk om overstapkosten te berekenen en mee te nemen in de afweging. “Ik denk dat het bij minder robuuste maatregelen dan de casus in Den Helder doorslaggevend kan zijn. Maar zelfs als dat niet het geval is, is het goed om de kosten mee te nemen. Zo kun je namelijk een eerlijk beeld schetsen van kosten die door volgende generaties opgebracht moeten worden.”

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.
  • Je reactie is nog niet geplaatst. We checken hem eerst.
    Mare de Wit · 10 days ago
    Een hele boeiende studie die de meerwaarde van het meewegen van het effect op de toekomst in de besluiten van vandaag laat zien. Binnen Min. IenW, Deltacommissaris en RWS heb ik hiervoor de methodiek Toekomst aan Tafel ontwikkeld. Deze methodiek bevat instrumenten die binnen het beleidsontwikkeling de impact op de toekomst tastbaar en concreet maken (zoals ook hierboven uitgebreid is gedaan voor de klimaatdijk), om zo mee te wegen in het besluit. Als je hier meer over wilt weten, kom vooral op de lijn. 
(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

We mogen dankbaar zijn dat we in Nederland leiding-/kraanwater hebben. Feit is wel dat het optimaal zuiveren van rivier- en grondwater, om er 118 liter kraan-/drinkwater per persoon per dag van te maken, steeds moeilijker wordt.  Als theeproever ontdekte ik, reeds in 1981, dat water 90-99,9% zuiverder kan zijn dan leidingwater; thee bereid met zuiver water is onvergelijkbaar helderder, geuriger, smakelijker dan dezelfde thee bereid met regulier leidingwater.  
Het thuis (na)zuiveren van leidingwater met omgekeerde osmose apparatuur, 'gewoon' te tappen uit een kraan op het aanrecht, doe ik inmiddels 45 jaar en ervaar dat iedere dag als een ZEGEN met 5 hoofdletters en... zeker iet alleen voor thee. Bij alle zorgen, waar terecht veel aandacht voor is, wil ik een lans breken voor dit goede nieuws, voor deze optimale vorm van waterzuivering, die, in mijn visie, in mijn vaste overtuiging, vroeger of later, stap voor stap, steeds breder ingevoerd zal gaan worden. Centrale zuivering  en thuis (na)zuiveren kan naast elkaar bestaan en vullen elkaar prima aan. Het zal een enorme cultuurverandering worden... en die gaan (helaas) langzaam.
@Marco AlHet meeste water is niet het water dat we zien. Het meeste water zit in de bodem
Jaarlijks 4000 kilo PFAS-medicijnen via de slikkers in het riool.

98% daarvan kan onmiddellijk verboden worden, patenten zijn er af.
Een hele boeiende studie die de meerwaarde van het meewegen van het effect op de toekomst in de besluiten van vandaag laat zien. Binnen Min. IenW, Deltacommissaris en RWS heb ik hiervoor de methodiek Toekomst aan Tafel ontwikkeld. Deze methodiek bevat instrumenten die binnen het beleidsontwikkeling de impact op de toekomst tastbaar en concreet maken (zoals ook hierboven uitgebreid is gedaan voor de klimaatdijk), om zo mee te wegen in het besluit. Als je hier meer over wilt weten, kom vooral op de lijn. 
Interessante ontwikkeling! Ik ben benieuwd of bij doelsturing ook het benedenstroomse gebied waarin mogelijk strengere doelen gelden meegenomen wordt?