secundair logo knw 1

Foto: Blueice | BW

De maatregelen die worden voorgesteld in het zesde actieprogramma Nitraatrichtlijn zijn onvoldoende om de gestelde milieudoelen van de Nitraatrichtlijn, Grondwaterrichtlijn en de Kaderrichtlijn Water in heel Nederland op tijd te halen. Met name in de zuidelijke zandgebieden blijft voorlopig te veel nitraat in het grondwater aanwezig. Ook het oppervlaktewater zal in ieder geval tot 2027 te veel nitraat bevatten.

Dat zegt de onafhankelijke Commissie voor de milieueffectrapportage over het milieueffectrapport voor het zesde actieprogramma Nitraatrichtlijn in een overigens niet bindend advies aan de ministeries van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit en Infrastructuur en Waterstaat. De ministers en de staatssecretaris hebben de commissie gevraagd de milieueffectrapportage te toetsen.

Kritisch
De Commissie m.e.r. is kritisch. Over de te halen doelen, maar ook over het vijfde programma van de afgelopen vier jaar. Bij de uitvoering van dat programma is niet de richting gevolgd die de commissie had aangegeven om milieudoelen te halen, zo stelt ze vast. Ook mist ze de evaluatie van de resultaten.

Bij het zesde nitraatprogramma plaatst de commissie eveneens kanttekeningen. “Uit het MER blijkt dat ook met de voorgestelde maatregelen van het zesde actieprogramma in het zuidelijke zand- en lössgebied nog niet wordt voldaan aan de grondwaternorm en - naar verwachting- aan de KRW-oppervlaktewaterdoelstellingen die in 2027 moeten zijn behaald.”

Het zesde actieprogramma voor de periode 2018-2022 vormt de basis voor het behoud van de bestaande Europese toestemming om af te wijken van de gebruiksnorm van 170 kilogram per hectare voor stikstof uit dierlijke mest, de zogenoemde derogatie. Voor de melkveehouderij in Nederland is behoud van de derogatie van cruciaal belang. Als de ontheffing niet wordt verlengd zal dat verstrekkende gevolgen hebben voor de omvang van de melkveestapel.

Met het zesde actieprogramma moet Nederland in Brussel de derogatie overeind houden. Er is met veel betrokken partijen gepraat, wat heeft geresulteerd in een ingewikkeld programma, stelt de commissie van deskundigen vast. Het gaat bijvoorbeeld om gebruiksnormen voor stikstof en fosfaat, technische maatregelen, groenbemesters, equivalente maatregelen, gebruiksvoorschriften, aanpassing van uitrijdperiodes, scheuren van grasland, maar ook kennisontwikkeling en -verspreiding, somt de commissie op.

Theoretische werkelijkheid
“De maatregelen die nodig zijn om de waterkwaliteit te behouden worden met elk nieuw actieprogramma gedetailleerder en complexer. Dit komt de uitvoerbaarheid en handhaafbaarheid niet ten goede. Het MER gaat ervan uit dat het beleid volledig wordt nagevolgd, terwijl dit in de huidige praktijk regelmatig anders blijkt te zijn. Omdat de effectberekeningen hier geen rekening mee houden, geven ze een theoretische werkelijkheid weer.”

De commissie vindt dat het MER voor het actieprogramma moet onderzoeken of met meer ingrijpende maatregelen de doelen wel kunnen worden gehaald. Daarbij moet niet worden ingezet op ‘verder sleutelen aan maatregelen op een steeds lager schaalniveau’. Er moeten grote stappen worden gezet, aldus de commissie. Voorts bepleit de commissie het ontwikkelen van een langjarige visie op de landbouw waarin raakvlakken met andere dossiers zoals bodem, klimaat en natuur worden uitgewerkt.


Meer over de nitraatrichtlijn:

Het toetsingsadvies van de Commissie m.e.r.
Het milieueffectrapport van de zesde nitraatrichtlijn
Vewin vindt het zesde actieprogramma nitraatrichtlijn te veel gestoeld op afspraken op vrijwillige basis: Vewin vraagt kabinet opnieuw drinkwaterbronnen te beschermen met harde afspraken
 
 
 
 
Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Hoe bestaat het dat dit maar door gaat en dat de overheid zo lankmoedig ermee om gaat? Sleep de vervuilers voor de rechter overheid!!
Deze gegevens geven een goed overzicht en een schrikbarend beeld van de huidige situatie. De Volksgezondheid staat op het spel. Waarom is er geen inspectie van de Volksgezondheid voor de Milieuhygiene die dit soort zaken bewaakt en binnen de rijksoverheid de plicht heeft en verantwoordelijkheid neemt tot nadere acties? Een dergelijke instantie is hard nodig en is van belang voor alle betrokken partijen incl. het bedrijfsleven. Ook voor de drinkwaterbedrijven moet het van groot belang zijn dat binnen de organisatie van de rijksoverheid een organisatie bestaat die de belangen van de drinkwaterbedrijven als onderdeel van de zorg voor de Volkgezondheid behartigt en een zelfstandige verantwoordelijkheid heeft los van de politieke waan van de dag.
Ben benieuwd of dit ook werkt op PFAS en PFOA?
Je merkt uit reactie van riviergemeenten - achteruitgang van het landschap - dat geld van bebouwing in dit risicogebied toch zwaar telt. Als Rijkswaterstaat zou ik zeggen tegen die eigenaren: zwemdiploma is vereist voor alle bewoners, bij paniek wordt geen hulp geboden, uw verzekering en u als eigenaar zijn 100% voor schade zelf verantwoordelijk.
Wat ik mis in dit stuk, is hoe dit principe in andere landen wordt gehanteerd. En hoe de stoffenreeks en analyse frequentie in andere landen is. Ook dat heeft natuurlijk forse invloed op dit statische principe.  Mijn gevoel is (en ik heb toch al een aantal impact analyses gedaan in andere EU landen) dat we met het verlaten van dit principe een fors aantal plaatsen stijgen op de eu ranglijst waterkwaliteit. Wordt het daarmee beter, nee, wordt de kwaliteit slechter, ook nee. Moeten we onverlet doorgaan met emissiebeperking, zeker.