secundair logo knw 1

Het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat heeft een nieuwe handreiking gemaakt voor de benoeming en herbenoeming van voorzitters van waterschappen. Daarin is een rol voor de Commissaris van de Koning opgenomen. De Unie van Waterschappen pleit ervoor dat alle waterschappen deze handreiking omarmen. De waterschappen zelf hebben het voorstel nu in beraad. 

“In de praktijk bleek er een aantal knelpunten te zijn in de benoemingsprocedures van waterschapsvoorzitters”, vertelt Eric Arnts, beleidsadviseur bij de Unie van Waterschappen. “Daarbij ging het bijvoorbeeld om het samenstellen van de selectiecommissie; bestaat die alleen uit coalitiepartijen of uit vertegenwoordigers van het hele Algemeen Bestuur?”

Ook waren er volgens Arnts onduidelijkheden in de procedure over de rolverdeling tussen de verschillende betrokken partijen. “Een Algemeen Bestuur, het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat en Provinciale Staten hebben allemaal een verantwoordelijkheid. Maar je ziet dat de manier waarop dat wordt ingevuld, verschilt.”

De waterschapswet laat ruimte voor interpretatie en in de loop van de tijd zijn bij waterschappen verschillen in werkwijze gegroeid. Tijdens de benoemingsprocedure en ook daarna. “Waterschappen gaan bijvoorbeeld ook verschillend om met de functioneringsgesprekken van de voorzitters. Uniformiteit en helderheid in het proces helpen om ruis en gedoe weg te nemen.” 

De handreiking bevat een gedetailleerd stappenplan over de benoeming en herbenoeming van waterschapsvoorzitters. Dit stappenplan is in essentie gebaseerd op de handreiking voor burgemeestersbenoemingen. Bij deze benoemingen speelt de Commissaris van de Koning een vaste rol. Zo is de benoemingsprocedure voor voorzitters van waterschappen minder uitgebreid omschreven in de Waterschapswet. Daarom spreekt de nieuwe handreiking over een ‘informele’ rol voor de Commissaris van de Koning.

De minister van Infrastructuur en Waterstaat adviseert waterschappen de handreiking volledig en consistent toe te passen en ook de Unie van Waterschappen steunt de voorstellen. “Vanuit de Unie staan wij erachter omdat wij denken dat uniformiteit en een rol van een onafhankelijke derde, de Commissaris van de Koning dus, meerwaardes zijn en uiteindelijk tot een zorgvuldiger procedure leiden.”

De handreiking zal de komende maanden worden besproken binnen de waterschappen. “We vragen onze leden dit najaar een standpunt in te nemen over de handreiking en de rol van de Commissaris van de Koning. Eind dit jaar willen we daar duidelijkheid over hebben, zodat de besluitvorming voor de verkiezingen van 2027 kan zijn afgerond.”

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Moet er dan een soort deltawerken komen in alle grote rivieren en kanalen om dichter bij zee het zout water tegen te houden en de waterlopen kunstmatig hoog te houden? Met de bestaande stuwen zijn het voorkomen van verzilting en meer water vast houden tegenstrijdig.

Ik denk niet dat ecologen en de Raad van State staan te springen.
Op 26 augustus 2026 rond 3 uur zag ik langs de Mark thv Galder een boer zijn mesttank lozen in de Mark. Kan dat zomaar?
Het is wel weer duidelijk hoe de wind waait bij meneer Nielen. Eerst natuurlijk met de zware industrie praten, en uiteindelijk, omdat het moet, ook nog eventjes met de natuurorganisaties. Ach, de toekomstige generatie lost het wel weer op. 
Gelukkig zijn de buitensporige klimaatscenario's van het IPCC drastisch naar beneden bijgesteld. Ik snap dat het creatief gezien leuk is om scenario's te maken over een mogelijke geopolitieke omstandigheden maar dit lijkt mij vooral koffiedik kijken. Het is inmiddels evident dat r van een klimaatcrisis geen sprake is. Het vasthouden van zoetwater en desnoods omzetten van zoutwater is niet meer dan een technische uitdaging. Adaptatie is de enige juiste richting. Het is van belang dat de mens weer op nummer 1 komt en daar opvolgende de natuur. Dat betekend de vele verwijderde dammen weer opbouwen om het water vast te houden en de bodem de tijd te geven in de bodem te dringen. 
Water is geen product wat verhandeld mag worden. Want water is noodzakelijk voor al het leven op aarde - dus niet alleen voor mensen. In plaats van waterbeheer is daarom waterbescherming nodig. Voor hen die geen stem hebben, zoals dieren en planten. Bescherming vraagt meer dan burgers korter laten douchen. Het vraagt lef om industrie verantwoordelijkheid te laten nemen voor de wereld van morgen.