0
0
0
s2smodern

Het Schone Waterexperiment is afgerond: de afgelopen maanden onderzochten 238 Amsterdammers met meer dan 1000 verschillende metingen de waterkwaliteit in hun gemeente. Mede-initiatiefnemer Suzanne van der Meulen, werkzaam bij Deltares, is enthousiast: "Dit zou in veel meer gemeenten moeten gebeuren."

 

Van der Meulen had twee doelen met haar initiatief. Enerzijds wilde ze de Amsterdammers een manier bieden om hun eigen water te leren kennen. "We wilden met en voor de burgers een onderzoek doen. Ik ben zeer tevreden met de respons. 500 mensen hadden zich opgegeven en bijna de helft heeft gedurende het gehele project de metingen verricht en de resultaten ingevuld op de website."

Het tweede doel van de initiatiefnemers was het verzamelen van meer data over de waterkwaliteit in Amsterdam. "Waterschappers meten natuurlijk niet zo fijnmazig. Dit onderzoek geeft een mooi beeld van de verschillen in de stad. De Gaasperplas kwam het beste uit de onderzoeken naar voren. De Grachtengordel en de Amstel minder positief beoordeeld."

De burgerwetenschappers werd niet alleen gevraagd metingen te verrichten, maar ook gevraagd naar hun eigen indruk van het water. "Dat heeft ook waardevolle informatie opgeleverd. Voor veel functies van het water bestaan geen richtlijnen. Maar door het aan de mensen zelf te vragen, kom je erachter wanneer ze het water geschikt vinden om in te zwemmen of hun planten water te geven. Dat is waardevolle informatie als je wilt weten wanneer mensen het water ergens voor willen gebruiken."

De komende maanden besteden Van der Meulen en haar collega's aan het analyseren en verder uitwerken van de gegevens in een onderzoeksrapport dat voor het einde van het jaar zal verschijnen. Ook voert Van der Meulen gesprekken met waterschappen en gemeenten uit binnen- en buitenland over haar ervaringen. "In Spanje willen ze bijvoorbeeld een vergelijkbaar project opzetten om burgers te betrekken bij het hergebruik van gereinigd afvalwater. Maar ik zou het super vinden als ook andere Nederlandse gemeenten hun inwoners op deze manier bij de waterkwaliteit zouden betrekken. Het levert veel informatie op en verbindt de burgers echt met hun water. Driekwart van de Amsterdammers gaf bijvoorbeeld aan dat ze zich door het meten meer met het water verbonden voelden. Dat zegt toch genoeg."

Behalve door Deltares werd het project ook ondersteund door Wageningen Universiteit, KWR, Waternet, Waterschap Amstel, Gooi en Vecht, AMS Institute en kunstenaar Pavèl van Houten.

Meer informatie vindt u op de website van Deltares en de projectwebsite. In juni stond in Water Matters, het kennismagazine van H2O, een artikel over het eerste burgerwetenschapsproject in de watersector: ‘Versheid van Water’ waarbij Amsterdamse burgerwetenschappers data verzamelden over de versheid van hun drinkwater.

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Goed dat dit onderzoek gedaan wordt. Eerlijk gezegd valt de concentratie van 1 deeltje per liter mij alleszins mee. (Eerdere berichten spraken soms over duizenden deeltjes per liter.)
Wat natuurlijk geen reden is om dit probleem te relativeren. Zelf ben ik nog steeds regelmatig verbijsterd over de hoeveelheden zwerfplastic, (maar ook blikjes en ander verpakkingsmateriaal) die ik in allerlei wateren aantref.
Daarnaast ben ik erg benieuwd wat dit onderzoek oplevert in relatie tot kleine rubberdeeltjes van autobanden.
@Michael BentvelsenZoals Leo aangeeft is het onwaarschijnlijk om een “kapot/niet actief” virus aan te tonen met de test aangezien het RNA zeer onstabiel is en in afvalwater snel zal worden afgebroken. Dat het virus nog aangetoond wordt suggereert dus dat de envelop nog intact is en het virus mogelijk nog actief.
Meten en testen is prima, is ook gewenst. Inmiddels bewezen dat Ozon een goede oplossing is. Zie RWZI Houten, RWZI De Groote Lucht, RWZI Aarle-Rixtel, alle hadden goede resultaten met gedateerde Ozontechnieken.
De berichtgeving moet zuiver. Als het effluent getest is met een PCR-laboratorium bepaling wordt er getest op de aanwezigheid van (een deel van) het RNA. Dat kan positief zijn terwijl het virus al lang dood is. Dan zijn er virusresten gevonden, dat is echt wat anders dan het Horus. Dit is van belang om paniek te voorkomen!!
@Leo Heijnen (KWR)De methode meet verschillende 'delen van het RNA' zeg je, en daarmee niet het intacte RNA, en ook niet de virusdeeltjes. Het resultaat bevestigt daarmee dat er SARS-CoV-2 in het monster aanwezig WAS! Niet IS! N.B. Na opwerking van het monster voor detectie kun je niet meer spreken van IS!

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.