Het internationale programma Blue Deal is van start gegaan met elf partnerschappen in negen landen in Afrika, Europa en Zuid-Amerika. Waterschappen bieden hierbij ondersteuning aan lokale partners, met de bedoeling om hun uitvoeringskracht te versterken. Later dit jaar komen er waarschijnlijk nog zes partnerschappen bij.

Het officiële startsein voor de Blue Deal is gisteren gegeven tijdens een feestelijke bijeenkomst in Den Haag die 180 bezoekers trok. Het programma loopt tot en met 2030 en is gericht op langdurige partnerschappen tussen waterschappen en buitenlandse waterbeheerders.

Het doel is om minstens twintig miljoen mensen in veertig stroomgebieden wereldwijd beter te beschermen tegen wateroverlast en een betere toegang te geven tot schoon en voldoende water. De 21 waterschappen, verenigd onder de internationale vlag van Dutch Water Authorities, en de ministeries van Buitenlandse Zaken en van Infrastructuur en Waterstaat investeren hierin 75 miljoen euro tot en met 2030.

Nu elf partnerschappen
De Blue Deal is in 2018 op Wereldwaterdag gelanceerd. Het afgelopen jaar stond in het teken van de voorbereiding van de officiële start. De waterschappen en ministeries verkenden samen met 35 lokale partners of een samenwerking goed past bij de Blue Deal. Dat heeft nu geleid tot elf partnerschappen in negen landen:

• Afrika: in Burkina Faso (stroomgebied van de Volta), Ghana (Witte Volta en Volta Delta), Mali (stroomgebied van de Niger), Mozambique (diverse regio’s) en Zuid-Afrika (waterbeheersgebieden Inkomati-Usuthu, Pongolo-Umzimkulu en Vaal). In Ethiopië zijn er twee partnerschappen (Abbay rivier en Awash rivier) aangegaan. Verder werken waterschappen samen met de Volta Basin Authority in verband met het grensoverschrijdende rivierstroomgebied Sourou dat zowel in Burkina Faso als in Mali ligt. 
• Europa: in Roemenië (elf belangrijkste stroomgebieden).
• Zuid-Amerika: in Argentinië (stroomgebied Tandil-Lavalle) en Colombia (regio’s in de stroomgebieden van de Rio Cauca en Rio Magdalena).

Het aantal waterschappen dat aan een partnerschap meedoet, kan sterk variëren: van een à twee tot zo’n tien. In de partnerschappen draait het om het versterken van de uitvoeringskracht bij drie cruciale onderdelen van goed waterbeheer: voldoende kennis en expertise, een goed functionerende organisatie en samenwerking met de belangrijkste stakeholders.

Zo wordt in het stroomgebied van de Volta het grensoverschrijdende monitoringsnetwerk verbeterd en in Argentinië een waterorganisatie voor het rurale stroomgebied Tandil-Lavalle opgezet. In Roemenië wordt gewerkt aan een betere organisatiestructuur om onherstelbare schade door overstromingen te voorkomen.

Gelijkwaardigheid basis
Het is niet de bedoeling om de manier waarop Nederland waterproblemen aanpakt te propageren, zegt Jane Alblas van de Unie van Waterschappen. “Zoals onze vicevoorzitter Hein Pieper gisteren opmerkte: ‘je kunt pas echt helpen, als je jouw eigen dingen loslaat’. Het gaat om goed luisteren naar waaraan behoefte is en dan expertise toevoegen. De samenwerking is gebaseerd op gelijkwaardigheid.”

Alblas geeft als voorbeeld de situatie in Burkina Faso waar dertig jaar geleden met ontwikkelingsgeld veel dammen zijn aangelegd. “Het probleem is dat deze dammen niet goed meer functioneren. Wij willen in het kader van de Blue Deal ervoor zorgen dat de lokale partners hier meer grip op krijgen. Dat is ook hun wens. Een medewerker van de waterbeheerder in Burkina Faso heeft hierover een mooie uitspraak: ‘Als er geen Blue Deal was geweest, had die er moeten komen.’ ”

 'Het gaat om goed luisteren'

Een bepaalde mate van onzekerheid moeten de waterschappen bij de partnerschappen op de koop toe nemen, merkt Alblas op. “De politieke situatie in de betrokken landen kan grillig zijn. Dat vraagt van de uitgezonden medewerkers flexibiliteit. Wat je vandaag doet, kan morgen anders liggen. Maar er is wel echt commitment van de lokale partners.”

Nog zes partnerschappen
Er zijn partnerschappen die nog niet helemaal rond zijn. Daarover worden later dit jaar overeenkomsten gesloten. In de tweede ronde komen er waarschijnlijk zes partnerschappen bij:

• Afrika: in Ethiopië (project rond rioolwaterzuiveringsinstallaties in samenwerking met de Wereldbank), Kenia en Swaziland en bij het Victoriameer.
• Azië: in Vietnam.
• Zuid-Amerika: in Peru. 

De Blue Deal wordt gekenmerkt door een groeimodel. In de eerste jaren worden vooral bestaande samenwerkingsprojecten van de waterschappen ondergebracht in het programma. Daarna volgen steeds meer nieuwe partnerschappen en projecten. “Hiervoor zullen de waterschappen tot en met 2030 nog heel wat nieuwe mensen nodig hebben”, zegt Alblas. “Het is belangrijk om jongeren erbij te betrekken. Daarom hebben we de deelnemers aan onder meer het Young Expert Programme Water en Wetskills uitgenodigd voor de startbijeenkomst.”

Film in première
Er is een film over de Blue Deal gemaakt die gisteren in première ging. Hierin staan de partnerschappen in Burkina Faso, Ethiopië, Ghana, Mali, Argentinië en Colombia centraal. De zeventien minuten durende film is te vinden op het YouTube-kanaal van de Unie van Waterschappen.

 

MEER INFORMATIE
UvW over de start van de Blue Deal
Toelichting op het programma
Film over de Blue Deal 
Bericht over samenwerking in Colombia
Hein Pieper (UvW) over belang Blue Deal

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Het kan soms even duren voor je reactie online komt. We controleren ze namelijk eerst even.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Vorig jaar dus 60 boeren weten te vinden die mogelijk iets willen gaan doen om water proberen vast te houden.
Boeren vindt je weinig in Valkenburg en andere plaatsen waar de Overstromingsramp zo duidelijk sporen achterliet. Dus dan zijn 60 geïnteresseerden nog heel wat.
Ik verbaas mij toch nogal over het feit dat wij in Nederlandje nog altijd de hoop koesteren dat we op basis van vrijwilligheid de enorme uitdagingen zoals de problematiek rond water, geluidsoverlast en woningbouw, om iets te noemen, denken te kunnen aanpakken.
Wordt het niet tijd om "transitie" af te dwingen, zodat er massaal actie kan worden ondernomen ? Ik vind een financieel lokkertje, zoals dat nu wordt aangeboden, echt passé.
Romke van Dieren
Het artikel beschrijft de mate van overschrijding van de concentratienorm voor stikstof (voor oppervlaktewater).
Belangrijk is ook wat de effecten zijn van die stikstofconcentratie op het waterleven.
Deze zijn in het kader van de Kennisimpuls Waterkwaliteit (https://www.stowa.nl/kennisimpuls) beschreven in een publicatie van Deltares, Wageningen Environmental Research, Wageningen Universiteit en B-Ware. Een link naar een nieuwsbericht hierover: https://www.stowa.nl/nieuws/hoge-stikstofbelasting-oppervlaktewateren (met link naar rapport)
Het dillema van de duivelse delta.
Nu nog inversteren in een delta, waarvan! Door de klimaatverandering zijn de spelregels veranderd.
De houdbaarheid is ten einde.
Wie investeert er nog met zijn volle verstand in iets! Waarvan je nu al weet, dat je dit nooit terugkrijgt.
West laag Nederland wordt een piramide spel. Wie verkoopt, en heeft zijn spulletje op het droge.. En welke grote groep blijft met de gebakken peren zitten..
Nu aangeven dat er niet meer geïnvesteerd gaat worden in kwetsbare gebieden, kan ook niet. Dan zou het hele systeem instorten.
Hoeveel leningen en hypotheken lopen er niet! Op percelen, die eenmaal afbetaald, geen enkele waarde meer hebben..
Dus de mythe nog maar een tijdje vol houden.
We zijn tenslotte dijkenbouwers.
Naast het gevecht tegen het water, is er nog een typisch Neerlandse traditie..
Gaat u maar lekker slapen, uw regering waakt over u...
En loopt het mis.
Dan achter in de rij aansluiting aub.
Groeten uit...
Buitengewoon interessant artikel. Moet nodig aan de grote klok gehangen worden. Moet een grote rol spelen bij de waterschaps- en provinciale verkiezingen
Ik pleit al jaren voor het intensief wegvangen van rivierkreeften, vanwege hun bijzonder effectieve voortplantingscyclus. Zo heel veel eitjes heeft een rivierkreeft niet eens, als je de kreeft vergelijkt met bijv. de karper. Maar de overleving is veel hoger en de kreeften zijn veel sneller geslachtsrijp. Lees hier hoe het zit: https://www.linkedin.com/pulse/wat-moeten-we-met-de-rivierkreeft-hans-middendorp-ph-d-/

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.

Aanmelden voor H2O Nieuws
Ontvang twee keer per week het laatste waternieuws in je mailbox!