secundair logo knw 1

Over het effect van plastic in de oceaan is nog veel onduidelijk. Foto Unsplash

In de Atlantische Oceaan bevinden zich veel meer plastic deeltjes dan tot nu toe werd aangenomen. Dat concluderen twee Britse wetenschappers op grond van nieuw onderzoek. Zij namen monsters op grotere diepte en keken ook naar zeer kleine deeltjes.

Hun bevindingen verklaren het verschil tussen de geschatte hoeveelheden plastic afval die sinds 1950 in de oceaan zijn beland en de hoeveelheden die zijn waargenomen. Dat die nogal uiteenliepen, komt volgens onderzoeker Katsiaryna Pabortsava doordat bij eerdere studies de concentraties onzichtbare microplastics onder het oceaanoppervlak simpelweg niet werden gemeten.

Voor hun nieuwe onderzoek, waarover zij rapporteren in het wetenschappelijk tijdschrift Nature Communications, namen Pabortsava en haar collega Richard Lampitt in 2016 een groot aantal watermonsters in de Atlantische Oceaan van Engeland tot aan de Falkland-eilanden.

Daaruit blijkt dat alleen al de bovenste laag van 200 meter onder het wateroppervlak tussen de 12 tot 21 miljoen ton microplastics bevat. Het gaat dan om polyetheen, polypropeen en polystyreen, drie van de meest voorkomende en meest vervuilende soorten plastics. Nog kleinere deeltjes als nanoplastics zijn niet gemeten.

In balans 
Omdat zij ‘slechts’ 5,3 procent van de Atlantische Oceaan onderzochten, concluderen de wetenschappers dat die in totaal mogelijk wel 200 miljoen ton plastics bevat. Tot nu toe werd de hoeveelheid plastic afval die sinds 1965 in de oceaan is beland op zo’n 17 tot 47 miljoen ton geschat.

Dat betekent dat de toevoer op zijn minst in balans is met de aanwezige hoeveelheid plastics en dat er dus geen sprake is van een ‘ontbrekende’ voorraad.

"Plastics worden door fragmentatie steeds kleiner en zakken langzaam naar de bodem. Dit gebeurt kennelijk op grote schaal", zegt voormalig hoogleraar Hans van Weenen in de Volkskrant. "Eigenlijk moet je tot de conclusie komen dat er geen sprake is van een plastic soep, maar van een plastic suspensie (een vaste stof verdeeld in een vloeistof, red.)."

Enorm onderschat
Volgens de twee Britse onderzoekers, die zijn verbonden aan het National Oceanography Centre, is er nog veel onduidelijk over de gevolgen van dit afval voor mens en milieu.

"Daarvoor zijn goede schattingen nodig van de hoeveelheid en eigenschappen van dit materiaal, hoe het precies in de oceaan terechtkomt, hoe het wordt afgebroken en hoe giftig het is bij de waargenomen concentraties. Onze studie toont aan dat wetenschappers een totaal ontoereikend begrip hebben van deze factoren. Het lijkt erop dat eerdere schattingen van de hoeveelheden plastic die in de oceaan worden gedumpt enorm zijn onderschat."

 

MEER INFORMATIE
Artikel in Nature Communications 

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Geheel eens met de reactie van dhr. Peters. "Natuur is leuk", maar even niet als het de landbouw in de weg zit. Dan poetsen we het weg als lastig (kleine snippers??) of ongewenst. Gemiste kans want, afgezien de intrinsieke verantwoording die de overheid en haar burgers heeft voor het behoud van onze natuur is het ook van groot belang voor drinkwater, economie (recreatie/vestigingsklimaat), wetenschap en het welbevinden van miljoenen mensen. En dat poets je niet weg tegen de marginale landbouw- en visserijbelangen. 
Ik vond het regeerakkoord een verademing na jaren waarin de werkende meerderheid de hobbies van allerlei clubs betaalde. Als kostwinner betaalde ik sowieso elke maand al een flinke boete. Er is in het hele akkoord toch ook geen enkele veroordeling te lezen voor mensen die vrijwillig kiezen "groen" te leven? Als je dat wilt, ben je toch vrij daarin?
Passende citaten: "Er wordt ingezet op: Een nieuwe, regio-specifieke derogatie van de Nitraatrichtlijn (gebaseerd op gemeten waterkwaliteit zoals in andere landen). En nog een: Daarvoor worden voor natuur, waterkwaliteit, klimaat en luchtverontreiniging waar mogelijk bedrijfsspecifieke emissiedoelen geformuleerd." Wat zijn dat voor criteria? In welke regio's moet dan worden gemeten en waar en bij welke bedrijven passen we dan welke criteria toe? Wie gaat al die gegevens verzamelen en al die metingen desgewenst opnieuw doen? Hoe lang gaat dat duren en hoeveel vervuiling moeten we dan nog toestaan?  En waar slaat 'waar mogelijk' op? We weten toch allang welke industriële vervuiling er is, waar die zich bevindt, en er is toch een kaderrichtlijn water? Dit gaat inderdaad over een ander land. Een ongewenst land.
Tja Jos, Nederland weer van “ons”. Het lijkt mij dat er verschillende “ons” zijn. In veel herken ik mij niet. Kennelijk behoor ik tot een ander “ons”. De “plannen”, ik word er nogal verdrietig van. Ik heb veel bewondering voor jou strijd en lees jouw publicaties graag.
Ik zal nader onderzoek doen naar de feitelijke cijfers die hierbij horen Dit weet ik wel dat mn veelal graslanden die grenzen aan Natura-2000 gebieden vrijwel 100% vrij zijn van toepassing chemische gewasbeschermingsmiddelen. Deze ondernemers moeten zoiets via loonwerkers laten uitvoeren en dat zijn relatief hoge kosten EN zij hebben weinig problemen met wat kruiden in get gras. Uitgezonderd wel daar waar distelvelden jaren zijn gekweekt door onzorgvuldig natuurbeheer!