0
0
0
s2smodern

In de Atlantische Oceaan bevinden zich veel meer plastic deeltjes dan tot nu toe werd aangenomen. Dat concluderen twee Britse wetenschappers op grond van nieuw onderzoek. Zij namen monsters op grotere diepte en keken ook naar zeer kleine deeltjes.

Hun bevindingen verklaren het verschil tussen de geschatte hoeveelheden plastic afval die sinds 1950 in de oceaan zijn beland en de hoeveelheden die zijn waargenomen. Dat die nogal uiteenliepen, komt volgens onderzoeker Katsiaryna Pabortsava doordat bij eerdere studies de concentraties onzichtbare microplastics onder het oceaanoppervlak simpelweg niet werden gemeten.

Voor hun nieuwe onderzoek, waarover zij rapporteren in het wetenschappelijk tijdschrift Nature Communications, namen Pabortsava en haar collega Richard Lampitt in 2016 een groot aantal watermonsters in de Atlantische Oceaan van Engeland tot aan de Falkland-eilanden.

Daaruit blijkt dat alleen al de bovenste laag van 200 meter onder het wateroppervlak tussen de 12 tot 21 miljoen ton microplastics bevat. Het gaat dan om polyetheen, polypropeen en polystyreen, drie van de meest voorkomende en meest vervuilende soorten plastics. Nog kleinere deeltjes als nanoplastics zijn niet gemeten.

In balans 
Omdat zij ‘slechts’ 5,3 procent van de Atlantische Oceaan onderzochten, concluderen de wetenschappers dat die in totaal mogelijk wel 200 miljoen ton plastics bevat. Tot nu toe werd de hoeveelheid plastic afval die sinds 1965 in de oceaan is beland op zo’n 17 tot 47 miljoen ton geschat.

Dat betekent dat de toevoer op zijn minst in balans is met de aanwezige hoeveelheid plastics en dat er dus geen sprake is van een ‘ontbrekende’ voorraad.

"Plastics worden door fragmentatie steeds kleiner en zakken langzaam naar de bodem. Dit gebeurt kennelijk op grote schaal", zegt voormalig hoogleraar Hans van Weenen in de Volkskrant. "Eigenlijk moet je tot de conclusie komen dat er geen sprake is van een plastic soep, maar van een plastic suspensie (een vaste stof verdeeld in een vloeistof, red.)."

Enorm onderschat
Volgens de twee Britse onderzoekers, die zijn verbonden aan het National Oceanography Centre, is er nog veel onduidelijk over de gevolgen van dit afval voor mens en milieu.

"Daarvoor zijn goede schattingen nodig van de hoeveelheid en eigenschappen van dit materiaal, hoe het precies in de oceaan terechtkomt, hoe het wordt afgebroken en hoe giftig het is bij de waargenomen concentraties. Onze studie toont aan dat wetenschappers een totaal ontoereikend begrip hebben van deze factoren. Het lijkt erop dat eerdere schattingen van de hoeveelheden plastic die in de oceaan worden gedumpt enorm zijn onderschat."

 

MEER INFORMATIE
Artikel in Nature Communications 

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

Laatste reacties op onze artikelen

Een terechte oproep om voor goed waterbeheer te kijken naar de oorspronkelijke functies van bodem en ondergrond in de regulatie van water. Aanvullend op het overzicht van functies in het artikel kun je nog onderscheiden: de regeneratieve functie (recreatie, natuur, verbinding met natuurlijke elementen) en de ecologische dragerfunctie (natuur, biodiversiteit, huisvesting voor grotere dieren, microklimaten). Het landschap, gevormd door bodem en ondergrond, is een factor op zichzelf die mede beschouwd kan worden. Zo wordt de afweging voor klimaatadaptieve maatregelen verbreed en zullen de maatregelen duurzamer bijdragen aan de hele leefomgeving en al zijn bewoners.
Met veel aandacht en interesse heb ik uw uitvoerige artikel gelezen. Ik woon in aan de rand van Apeldoorn, nabij onze bossen. Het probleem "DROOGTE" is hier erg actueel. Veel publicaties in onze pers, veel reacties van vakmensen, bv van Jos Peters van Royal Haskoning DHV in de Stentor van 22 augustus 2020, of van Marjolein Koek van Natuurmonumenten, juli 2020, "noodwapen tegen droogte op de Veluwe". Als geograaf houdt het probleem "droogte" mij ook voortdurend bezig.
Voorstel van ecoloog Herman van Dam: Vervang het naaldbos door loofbos. Naaldbomen gebruiken het hele jaar door (!) water, loofbossen in de winter bijna niets. Dat moet op veel grotere schaal gebeuren. Uiteindelijk werden de naaldbomen destijds hier aangeplant om de steenkolenmijnen in Zuid Limburg van "stutpalen" te voorzien. Sindsdien maken de naaldbomen een veel te groot aandeel uit van de Veluwse bossen. Maar bijna geen mens in en om de Veluwe is op de hoogte van dat probleem of trekt zich daar iets van aan!!
Ik kijk uit naar uw reactie en uw voorstel hoe dit Naaldbomenprobleem op te lossen.
Hoogheemraadschap Hollands Noorderkwartier (HHNK) wil een proefinstallatie bouwen waarmee 700 m3/u effluent van de RWZI Wervershoof wordt behandeld met ozon. De proefinstallatie is onderdeel van het project Ge(O)zond Water met als doel een circulaire waterketen te realiseren, met grootschalige productie van gezuiverd afvalwater voor hoogwaardig hergebruik, onder meer in landbouw en industrie
Door de oxidatie met ozon worden medicijnresten uit het effluent verwijderd. In de proefinstallatie is een innovatieve lijn voorzien met een combinatie van een voorgeschakelde ultrasone module en een snel draaiende schijf voor het toevoegen van ozon, een technologie van het Duitse bedrijf Up2e!
Deze technologie wordt momenteel nader getest in een pilot op RWZI Wervershoof. De pilot kan maximaal 10 m3/u water behandelen en max. 180 g O3/u doseren. De testen zijn in week 35 gestart en lopen tot en met week 45.
HHNK geeft geïnteresseerden van waterschappen en drinkwaterbedrijven de gelegenheid om de pilot installatie te bezoeken en kennis te nemen van het werkingsprincipe van deze technologie en van het project Ge(O)zond Water. Heeft u interesse, dan kunt u contact opnemen met: Ronald Koolen, r.koolen@hhnk.nl.
Van harte gefeliciteerd. Delen van deze ervaringen en kennis is essentieel.

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.