secundair logo knw 1

Foto: Gouwenaar via Wikimedia Commons

Het is geen wet van Meden en Perzen meer dat industriële bedrijven een aansluiting op het riool krijgen. Arcadis vindt dat waterschappen daar te gemakkelijk over denken. Voor bedrijven zelf is het aantrekkelijk om de hele watercyclus onder de loep te nemen.

Het ingenieurs- en adviesbureau heeft hierover het whitepaper Werken aan water in de industrie gepubliceerd, met als ondertitel ‘Naar een betere watercyclus – voor de natuur én je bedrijf’. Daarin wordt verwezen wat het halen van de doelen in 2027 van de Kaderrichtlijn Water (KRW) betekent voor industriële bedrijven. Installaties zullen moeten gaan voldoen aan strengere eisen voor lozingen.

Probleem is volgens Arcadis dat in delen van het land de rioolwaterzuiveringen overbelast zijn. Het heeft te maken met verschillende ontwikkelingen, zoals het optreden van piekwater en de groei van de stadsbevolking. Daardoor kunnen de rioolwaterzuiveringsinstallaties geen extra afvalwater van nieuwe bedrijven erbij meer hebben. Waterschappen gaan in de toekomst mogelijk zelfs bestaande vergunningen van bedrijven inperken.

Te trage vernieuwing van rioolwaterzuiveringen
Marco Piët, directeur watertechnologie bij Arcadis, vergelijkt het met de netcongestie. “Wij lopen ook met afvalwater tegen de grenzen aan. De problematiek is veel groter dan wel wordt gesuggereerd. Het opwaarderen en uitbreiden van rioolwaterzuiveringen gaan te traag. Uiteindelijk kan het ertoe leiden dat hele nieuwe wijken die nodig zijn vanuit de woningnood, niet kunnen worden aangesloten op het riool.”

Marco PiëtMarco Piët

Piët heeft het gevoel dat hierover bij de waterschappen te gemakkelijk wordt gedacht en maakt zich er zorgen over. “Zij hebben ambitieuze plannen voor de afvalwaterzuivering maar hoe realistisch zijn deze plannen gezien de benodigde expertise? De waterschappen en ingenieursbureaus hebben daarvoor onvoldoende personele capaciteit.”

Hij noemt de nieuwe Europese richtlijn voor de behandeling van stedelijk afvalwater die eraan komt. Daardoor moet de aanvullende zuiveringsstap voor de verwijdering van microverontreinigingen vóór 2045 zijn gerealiseerd bij alle rioolwaterzuiveringsinstallaties met een capaciteit van meer dan 200.000 inwonersequivalenten. “Dat maakt de druk op de waterschappen nog groter.”

Zelf reinigen bijna altijd beste keuze
Vooral de grotere industriële bedrijven zullen er rekening mee moeten houden dat zij niet meer automatisch voor hun afvalwater worden aangesloten op het rioolnetwerk, aldus Piët. Bedrijven kunnen zelf een flinke bijdrage leveren door met een andere blik naar de watercyclus te kijken. In het whitepaper worden oplossingen en praktijkvoorbeelden genoemd.

Zo is bij de keuze tussen afvalwater lozen op het riool of zelf reinigen, het laatste bijna altijd het beste. Het kan voor een industrieel bedrijf ook aantrekkelijk zijn om de hele watercyclus onder de loep te nemen, van de watermeter tot de afvoer. Voor schoonmaakprocessen is bijvoorbeeld geen drinkwaterkwaliteit nodig, maar kan gereinigd procesafvalwater worden gebruikt. “Met zulke maatregelen, ondersteund door digitale oplossingen, is vaak veel geld te besparen en milieuwinst te behalen.”

Piët wil tot slot niet de indruk wekken dat er weinig gebeurt. “Op zich doen we het in Nederland erg goed. Iedereen is keihard bezig met allerlei dingen en dat kost veel geld. Alleen leggen we de lat hoog en moeten we echt nog meer doen, zoals om de KRW-doelen voor waterkwaliteit te halen.”

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.
  • Je reactie is nog niet geplaatst. We checken hem eerst.
    Johan Raap · 3 months ago
    Bijzonder. Veel waterschappen spreken nog van ‘aan en afhaakproblematiek’ waarbij de zorg juist is voor afhakende bedrijven, lees verminderde heffingsopbrengsten.
    Natuurlijk is het slim als bedrijven afhaken, met duurzamere zuivering, eventueel gevolgd tot eigen directe lozing in gebied, en vervolgens tot eigen waterhergebruik. Prima.
    Maar aub geen dogma. We spreken nog steeds over stedelijk afvalwater, waarbij het bedrijfswater zeker af en toe een waardevolle bijdrage is in de gehele keten.
    In @KNW, @skiw, @vemw @dbc verband nog maar eens over spreken.
(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Hoe bestaat het dat dit maar door gaat en dat de overheid zo lankmoedig ermee om gaat? Sleep de vervuilers voor de rechter overheid!!
Deze gegevens geven een goed overzicht en een schrikbarend beeld van de huidige situatie. De Volksgezondheid staat op het spel. Waarom is er geen inspectie van de Volksgezondheid voor de Milieuhygiene die dit soort zaken bewaakt en binnen de rijksoverheid de plicht heeft en verantwoordelijkheid neemt tot nadere acties? Een dergelijke instantie is hard nodig en is van belang voor alle betrokken partijen incl. het bedrijfsleven. Ook voor de drinkwaterbedrijven moet het van groot belang zijn dat binnen de organisatie van de rijksoverheid een organisatie bestaat die de belangen van de drinkwaterbedrijven als onderdeel van de zorg voor de Volkgezondheid behartigt en een zelfstandige verantwoordelijkheid heeft los van de politieke waan van de dag.
Ben benieuwd of dit ook werkt op PFAS en PFOA?
Je merkt uit reactie van riviergemeenten - achteruitgang van het landschap - dat geld van bebouwing in dit risicogebied toch zwaar telt. Als Rijkswaterstaat zou ik zeggen tegen die eigenaren: zwemdiploma is vereist voor alle bewoners, bij paniek wordt geen hulp geboden, uw verzekering en u als eigenaar zijn 100% voor schade zelf verantwoordelijk.
Wat ik mis in dit stuk, is hoe dit principe in andere landen wordt gehanteerd. En hoe de stoffenreeks en analyse frequentie in andere landen is. Ook dat heeft natuurlijk forse invloed op dit statische principe.  Mijn gevoel is (en ik heb toch al een aantal impact analyses gedaan in andere EU landen) dat we met het verlaten van dit principe een fors aantal plaatsen stijgen op de eu ranglijst waterkwaliteit. Wordt het daarmee beter, nee, wordt de kwaliteit slechter, ook nee. Moeten we onverlet doorgaan met emissiebeperking, zeker.