0
0
0
s2sdefault

In Polen is gekozen voor een unieke aanpak van de verandering van het klimaat: de 44 steden met meer dan honderdduizend inwoners gaan gezamenlijk deze uitdaging te lijf. Arcadis staat hen met raad en daad bij. De ontwerp- en consultancyorganisatie past de methode The Resilient Pathway toe, waarbij integrale oplossingen vooropstaan.

De Poolse steden krijgen in toenemende mate te maken met vooral waterproblemen als gevolg van de klimaatverandering, zoals hevige buien, overstromingen en in bergachtig gebied modderstromen. Daarin verschilt hun situatie niet van die van veel andere Europese steden. Wel hoe de overheid dit aanpakt, vertelt David van Raalten, Europees directeur water management van Arcadis. “In Polen moeten de steden van ver komen. Daarom heeft de regering besloten de stedelijke klimaatproblematiek als één groot project op te pakken. Dat zie je wereldwijd nergens anders.”

Van Raalten is in zijn nopjes met de opdracht die twee jaar duurt. “Het geeft een enorme boost aan onze water- en milieutak in Polen. Onze mensen daar worden er heel vrolijk van. We kennen de situatie erg goed, omdat we in het land meerdere kantoren hebben. Dat heeft natuurlijk geholpen met het binnenhalen van de opdracht, in combinatie met onze mondiale expertise bij de aanpak van klimaatverandering.”

Arcadis werkt met een aantal Poolse kennisinstituten samen in een consortium. De opdracht levert ongeveer 30 miljoen zloty op, omgerekend 6 miljoen euro. Van Raalten: “Een zeer groot bedrag, zeker gezien de lagere tarieven in Polen. Daarvan gaat een kwart naar Arcadis. Het is onze grootste klus voor klimaatadaptatie in de wereld.”

Regionale teams van Arcadis gaan ieder een aantal Poolse steden adviseren. Zij gebruiken de methode The Resilient Pathway, die de ontwerp- en consultancyorganisatie al toepast in onder meer Boston, Pittsburgh en Vejle. “Deze steden zijn enthousiast hierover”, zegt Van Raalten. “Het barst van de goede technologische oplossingen, dat is het probleem niet. Het grote voordeel van onze benadering is de integrale blik: wat zijn goede oplossingen voor de klimaatproblematiek in het kader van de bredere stedelijke opgaven? Het gaat om slimme combinaties waarmee onnodige kosten worden voorkomen.”

De methode bestaat uit vijf fasen: ‘scoping’, ‘optioneering’, stellen van prioriteiten, vastleggen van afspraken in een contract en uitvoering. Vooral in de eerste twee fasen zit volgens Van Raalten de meerwaarde. “Bij ‘scoping’ gaat het nadrukkelijk om het in kaart brengen van verandermomenten en de mogelijkheden die ze bieden. Je betrekt gelijk alle relevante partijen erbij. ‘Optioneering’ houdt in dat je met een grondige aanpak opties uitwerkt en ook goed kijkt naar de financieringsmogelijkheden.”

Van Raalten vertelt dat de verandermomenten heel verschillend kunnen zijn. “Bijvoorbeeld onderhoud van de riolering of beleid van het stadsbestuur voor een groene stad. Daaraan worden meteen water- en andere klimaatmaatregelen verbonden.” Van Raalten vindt dat in Nederland gemeenten, provincies en waterschappen hierbij veel kansen laten liggen. “Dit blijkt uit een onderzoek dat we in november 2016 hebben gepubliceerd. Slechts ongeveer de helft van de decentrale overheden neemt maatregelen voor klimaatadaptatie mee bij onder andere nieuwbouw en geplande werkzaamheden.”

Meer informatie over de houding van Nederlandse overheden.

 

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Prima initiatief van Delfland om juist in deze tijd van opstellen van waterprogramma's de link van klimaatverandering met het publiek te delen!
Jan Willem Rijke, Provincie Zuid-Holland.
Adviescommissies prima!
Goed alternatief is het uitgangspunt van 2008: Verkiezingen van belangenorganisaties.
Bestuurders met kennis van waterzaken vind ik zeer gewenst bij een technische uitvoeringsorganisatie wat de waterschappen zijn. Ik zie agrarische sector en industrie graag vertegenwoordigd in de waterschapsbestuurders, maar dan net als inwoners, als gekozen belangenorganisatie. Nu dubbele stem en zelfs driedubbele macht in het bestuur: Verstopt bij CDA en VVD en met geborgde macht als "geborgde zetel" met garantie op plek in Dagelijks Bestuur.
Zoals het zich doet aanzien zal het een geslepen insteek worden waarbij de veelal inmiddels zwaar gedupeerden aan het einde van hun latijn de duimschroeven worden opgedraaid door middel van het ondertekenen van verklaringen waarmee men afstand neemt van gerechtelijke procedures. Want er zou maar eens een gedupeerde bij het hof in het gelijk worden gesteld waardoor sprake van een precedentwerking.
Waar het echt om zou moeten gaan is de harde waarheid, het waarom juist de zwaar gedupeerden na zeven jaar dan wel langer nog altijd hun schade niet vergoed of een voor de veiligheid noodzakelijke versterking wordt bemoeilijkt/vertraagd. Groningers worden vermorzeld door Haagse corruptie. Zorgvuldig uitgedokterde snode plannen, waarbij de ene na de andere blokkade wordt opgetrokken om juist de zwaar gedupeerden eindeloos in een onmogelijke en zwaar belastende situatie te houden. Net zolang tot ze er letterlijk bij neervallen. Het Haagse ontzorgen en ruimhartig geld uitsluitend het eigen belang en de gedupeerde heeft het nakijken.
Ik verhuurde eens mijn studio met tuin aan Canadezen. In mijn schuur had ik enorme overlast duizendknoop. Zij waarschuwden mij hiervoor. Ook een ramp in hun land en zeiden dat de enige bestrijdingsmethode was: overgieten met kokend water. Ik zweer: het was weg!!!!! Heel soms steekt iets weer de kop op uit een verwaarloosde tuin v d buren.
Ik denk dat het Nederland weleens miljoenen kan schelen als zij deze methode zou toepassen.
A.D. vander Wees te Delft
Moderniseren uit oogpunt van democratie. Het is zoals zo vaak ook hier het geval dat blijkens het artikel er veel meer belangen spelen. sommige particuliere belangen, zoals die van een boer, kunnen heel goed essentieel samenvallen met het algemeen belang. Bestuurders, Tweede Kamerleden hebben vaak, nemen vaak te weinig tijd om een wetsvoorstel goed voor te bereiden, ontberen kennis door beperkte steun van van medewerkers. Er zijn te weinig medewerkers om sommige wetten zodanig te doorgronden op hun consequenties dat er rammelende wetgeving kan ontstaan. Iets waar de Raad van State ter zake kundig regelmatig op wijst. (niet mijn wijsheid, zie artikel in NRC 30 september)
Ik ben blij dat Delfland behoedzaam opereert en geen kind met het badwater weg gooit.

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.