secundair logo knw 1

Het Vlaamse waterzuiveringsbedrijf Aquafin gaat op 51 rioolwaterzuiveringsinstallaties meer fosfaat uit afvalwater halen. Het verwijderingspercentage gaat omhoog van 85 naar 95 procent, aldus het bedrijf. De Vlaamse overheid investeert 1,5 miljoen euro in het project.

De 51 rwzi’s zijn geselecteerd door de Vlaamse Milieumaatschappij en Aquafin. Op de zuiveringsinstallaties worden zogeheten fosfaatmonitoren geplaatst. In combinatie met een automatische dosering van ijzer- of aluminiumhoudende chemicaliën kan meer fosfaat uit het afvalwater worden gehaald, claimt het bedrijf. Met deze behandeling kan veel nauwkeuriger worden gewerkt dan met sneltesten, aldus ceo Jan Goossens van het Aquafin.

De resultaten van de techniek werden deze week getoond op de waterzuiveringsinstallatie in Bree. Dat gebeurde in bijzijn van de Vlaamse minister van Omgeving Zuhal Demir. Zij zei, zo tekende VRT op: "In Vlaanderen zijn er zo'n 195 beken en rivieren. Slechts één daarvan is in orde, in Eisden in Limburg. Dus dat betekent dat we dringend een inhaalbeweging moeten maken, want dit is niet goed. Er zitten veel vervuilende stoffen in ons water, niet alleen fosfor, maar ook pesticiden en PFAS. We moeten daar verandering in brengen."

Met de nieuwe behandeling hoopt Aquafin dat via gezuiverd afvalwater jaarlijks 70 ton fosfaat minder in de Vlaamse waterlopen wordt geloosd. Ook anticipeert het waterzuiveringsbedrijf op de nieuwe - strengere - norm voor fosfaat in gezuiverd afvalwater die naar verwachting in de nieuwe Europese Richtlijn Stedelijk Afvalwater wordt opgenomen. Die zal uitkomen op 0,5 mg/l voor rwzi's die het afvalwater van meer dan 10.000 inwoners zuiveren, verwacht Aquafin. Het bedrijf denkt met de nieuwe behandeling op jaarbasis de streefwaarde van 0,3 mg/l te halen. Voor de meeste RWZI's ligt die norm nu op 2 mg/l.

Fosfaat dat verwijderd wordt uit het afvalwater, komt in het zuiveringsslib terecht. Aqaufin wil de stof op termijn ook volledige terug gaan winnen uit het slib. Dat moet gaan gebeuren in een monoverwerker die wordt gebouwd op het terrein van staalproducent ArcelorMittal in de haven van Gent. De vergister moet in 2026 in bedrijf zijn. Als de installatie op volle toeren draait, denkt Aquafin jaarlijks 2.000 ton pure fosfaat terug te winnen. “Dat is een substantieel aandeel van het jaarlijkse verbruik in dit land”, staat op de site van het bedrijf.

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

We mogen dankbaar zijn dat we in Nederland leiding-/kraanwater hebben. Feit is wel dat het optimaal zuiveren van rivier- en grondwater, om er 118 liter kraan-/drinkwater per persoon per dag van te maken, steeds moeilijker wordt.  Als theeproever ontdekte ik, reeds in 1981, dat water 90-99,9% zuiverder kan zijn dan leidingwater; thee bereid met zuiver water is onvergelijkbaar helderder, geuriger, smakelijker dan dezelfde thee bereid met regulier leidingwater.  
Het thuis (na)zuiveren van leidingwater met omgekeerde osmose apparatuur, 'gewoon' te tappen uit een kraan op het aanrecht, doe ik inmiddels 45 jaar en ervaar dat iedere dag als een ZEGEN met 5 hoofdletters en... zeker iet alleen voor thee. Bij alle zorgen, waar terecht veel aandacht voor is, wil ik een lans breken voor dit goede nieuws, voor deze optimale vorm van waterzuivering, die, in mijn visie, in mijn vaste overtuiging, vroeger of later, stap voor stap, steeds breder ingevoerd zal gaan worden. Centrale zuivering  en thuis (na)zuiveren kan naast elkaar bestaan en vullen elkaar prima aan. Het zal een enorme cultuurverandering worden... en die gaan (helaas) langzaam.
@Marco AlHet meeste water is niet het water dat we zien. Het meeste water zit in de bodem
Jaarlijks 4000 kilo PFAS-medicijnen via de slikkers in het riool.

98% daarvan kan onmiddellijk verboden worden, patenten zijn er af.
Een hele boeiende studie die de meerwaarde van het meewegen van het effect op de toekomst in de besluiten van vandaag laat zien. Binnen Min. IenW, Deltacommissaris en RWS heb ik hiervoor de methodiek Toekomst aan Tafel ontwikkeld. Deze methodiek bevat instrumenten die binnen het beleidsontwikkeling de impact op de toekomst tastbaar en concreet maken (zoals ook hierboven uitgebreid is gedaan voor de klimaatdijk), om zo mee te wegen in het besluit. Als je hier meer over wilt weten, kom vooral op de lijn. 
Interessante ontwikkeling! Ik ben benieuwd of bij doelsturing ook het benedenstroomse gebied waarin mogelijk strengere doelen gelden meegenomen wordt?