secundair logo knw 1

Het IJ in Amsterdam / Foto: Nick Photo-Archive via Pixabay

Amsterdam staat tiende in de duurzaamheidsindex van honderd wereldsteden en vlak daarna komt Rotterdam met een twaalfde plaats. Een sterk punt van beide is duurzaam afvalmanagement. Oslo voert de lijst aan die advies- en ingenieursorganisatie Arcadis heeft opgesteld.

De basis voor de Arcadis Sustainable Cities Index 2022 wordt gevormd door de drie duurzame pijlers ‘people’, ‘planet’ en ‘profit’. Er zijn 26 thema’s onderscheiden, zoals groene ruimten, waterverbruik en afvalmanagement bij ‘planet’. Europa doet het erg goed met vier steden in de top vijf en dertien in de top twintig. De Scandinavische steden Oslo, Stockholm en Kopenhagen springen eruit met respectievelijk een eerste, tweede en vierde plaats.

Ook Amsterdam en Rotterdam behoren mondiaal tot de duurzame koplopers. Onze hoofdstad heeft zijn tiende plek onder meer te danken aan de kwaliteit van de infrastructuur en de digitale connectiviteit. Verder is het vervoer behoorlijk duurzaam, waarbij natuurlijk de fiets een belangrijke rol speelt. Bij de CO2-uitstoot doet Amsterdam het slechts gemiddeld. Er zijn dringend investeringen in hernieuwbare energiebronnen nodig, wordt opgemerkt in het rapport. Duurzaam afvalmanagement is wel een sterk punt van Amsterdam.

Cover rapport Arcadis

Met dit aspect scoort ook Rotterdam dat twaalfde is geworden. Groen in de stad en duurzame mobiliteit zijn twee andere thema’s waarbij Rotterdam het goed doet. Volgens Arcadis is terug te zien dat de Maasstad meer inzet op energietransitie, klimaat en digitalisering. Een minpunt van beide Nederlandse steden is het gebrek aan betaalbare woningen voor belangrijke groepen als politieagenten, onderwijzers en verpleegkundigen.

In de tweede helft van de ranglijst zijn vooral wereldsteden uit Afrika, Azië en Zuid-Amerika te vinden. Het leven is daar doorgaans betaalbaar. Er wordt echter vaak minder goed gescoord bij thema’s als onderwijs, inkomensgelijkheid en infrastructuur.

Arcadis gaat in op de gevolgen van de coronapandemie. Dit zette in veel steden tijdelijk een rem op de groei, maar bood ook de kans om te werken aan groenere, gezondere en meer inclusieve centra. Volgens het rapport beseffen bestuurders meer en meer dat duurzaamheid geen luxe is, maar noodzaak. Daarbij is een radicale transformatie dichterbij dan vaak wordt gedacht.


TOP 15

1. Oslo
2. Stockholm
3. Tokio
4. Kopenhagen
5. Berlijn
6. Londen
7. Seattle
8. Parijs
9. San Francisco
10. Amsterdam
11. Zurich
12. Rotterdam
13. Glasgow
14. Los Angeles
15. New York


ONDERSTE 5

96. Nairobi
97. Johannesburg
98. Karachi
99. Lagos
100. Kinshasa

Typ je reactie...
Je bent niet ingelogd
Of reageer als gast
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Laat je reactie achter en start de discussie...

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Hoe bestaat het dat dit maar door gaat en dat de overheid zo lankmoedig ermee om gaat? Sleep de vervuilers voor de rechter overheid!!
Deze gegevens geven een goed overzicht en een schrikbarend beeld van de huidige situatie. De Volksgezondheid staat op het spel. Waarom is er geen inspectie van de Volksgezondheid voor de Milieuhygiene die dit soort zaken bewaakt en binnen de rijksoverheid de plicht heeft en verantwoordelijkheid neemt tot nadere acties? Een dergelijke instantie is hard nodig en is van belang voor alle betrokken partijen incl. het bedrijfsleven. Ook voor de drinkwaterbedrijven moet het van groot belang zijn dat binnen de organisatie van de rijksoverheid een organisatie bestaat die de belangen van de drinkwaterbedrijven als onderdeel van de zorg voor de Volkgezondheid behartigt en een zelfstandige verantwoordelijkheid heeft los van de politieke waan van de dag.
Ben benieuwd of dit ook werkt op PFAS en PFOA?
Je merkt uit reactie van riviergemeenten - achteruitgang van het landschap - dat geld van bebouwing in dit risicogebied toch zwaar telt. Als Rijkswaterstaat zou ik zeggen tegen die eigenaren: zwemdiploma is vereist voor alle bewoners, bij paniek wordt geen hulp geboden, uw verzekering en u als eigenaar zijn 100% voor schade zelf verantwoordelijk.
Wat ik mis in dit stuk, is hoe dit principe in andere landen wordt gehanteerd. En hoe de stoffenreeks en analyse frequentie in andere landen is. Ook dat heeft natuurlijk forse invloed op dit statische principe.  Mijn gevoel is (en ik heb toch al een aantal impact analyses gedaan in andere EU landen) dat we met het verlaten van dit principe een fors aantal plaatsen stijgen op de eu ranglijst waterkwaliteit. Wordt het daarmee beter, nee, wordt de kwaliteit slechter, ook nee. Moeten we onverlet doorgaan met emissiebeperking, zeker.