0
0
0
s2sdefault

De Europese Commissie heeft voor het eerst de Stedelijke Wateratlas voor Europa gepubliceerd. Hierin wordt een uitgebreid beeld gegeven van het waterbeheer in veertig Europese steden en regio’s. Amsterdam presteert het best.

Dit blijkt uit de City Blueprints die in de atlas zijn opgenomen. Deze blauwdrukken zijn ontwikkeld door de onderzoekers Kees van Leeuwen en Stef Koop van KWR Watercycle Research Institute. Aan de hand van 25 indicatoren kan worden bepaald wat de sterke en zwakke punten van het waterbeheer van een stad zijn en hoe watervoorzieningen duurzamer kunnen worden gemaakt. Dit levert een totaalscore tussen 0 en 10 op: de Blue City Index (BCI).

“Door de City Blueprints kunnen steden op een integrale manier naar hun waterbeheer kijken”, zegt Koop. “Zij kunnen goede praktijken uitwisselen en leren zo van elkaar. Op een vrij simpele manier zie je hoe jouw stad ervoor staat vergeleken met andere steden.” Amsterdam scoort in Europees verband het hoogst met een BCI van 8.3. De atlas vermeldt dat de hoofdstad steeds het voortouw neemt bij het nationale en internationale waterbeheer. “Amsterdam heeft zeer goede investeringsplannen en onderneemt veel in verband met klimaatverandering”, vertelt Koop. “Een erg sterk punt is het terugwinnen van nutriënten en energie uit afvalwater. Dat geldt trouwens ook voor de meeste andere Nederlandse gemeenten in de atlas.”

Koop signaleert dat steden in Nederland, Duitsland en Scandinavië binnen Europa redelijk vooroplopen. “Rotterdam doet het bijvoorbeeld ook erg goed.” Wel zijn er enkele minpunten. Nederlandse stadsbewoners produceren veel afval, maar dat geldt eigenlijk voor alle Europeanen. Ook kost het onze steden grote moeite om extreme regenbuien op te vangen. “Zij zijn hiervoor redelijk kwetsbaar”, zegt Koop. “Amsterdam en Rotterdam zijn relatief gunstige uitzonderingen door regenwaterafkoppeling, waterpleinen en initiatieven als Amsterdam Rainproof.”

Een algemene constatering is dat de watervoetafdruk in Europese steden hoog is. Dat komt vooral door de voedselconsumptie. De watervoetafdruk is voor elke stad berekend. Ook is te zien dat door gezond eten deze afdruk aanzienlijk wordt verminderd. Een nog grotere winst behalen mensen die wel vis maar geen vlees eten en vegetariërs. “Dat is een belangrijke boodschap”, vindt Koop. “Van het watergebruik is 92 procent gerelateerd aan landbouw en voeding.”

De Stedelijke Wateratlas voor Europa richt zich niet alleen op beleidsmakers en deskundigen, maar ook op burgers. “Wij willen met de atlas het waterbewustzijn van mensen vergroten”, aldus Koop. “De kennis over water is op een toegankelijke manier gepresenteerd. Er is bijvoorbeeld aan kinderen gevraagd wat zij zich bij water voorstellen. De kinderen hebben hele illustratieve tekeningen gemaakt die in de atlas zijn gepresenteerd.”

De publicatie heeft nog een ander prominent doel, besluit Koop. “Wij willen er ook aan bijdragen dat water hoger op de agenda van de EU komt te staan. Water wordt de uitdaging van de toekomst. Steden zijn genoodzaakt om op een slimme en circulaire manier water, energie, afval, transport en ICT te combineren om zo echte ‘smart cities’ te worden. Dit moet een speerpunt worden in het Europese Smart Cities programma. Het programma ziet tot op heden alleen energie, transport en ICT als uitdagingen voor de toekomst. Dat past niet bij de uitdagingen waarvoor Europa staat.”

Kijk hier voor meer informatie. De wateratlas kunt u hier downloaden.

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Hallo Hans, hele goede gedachte. Ik denk dat de geborgde zetels door hun sterke eigenbelang zorgen voor een veel te behoudend waterschap waar innovatie nauwelijks een kans krijgt. Daarbij weten ze het altijd zo te draaien dat de kosten niet eerlijk worden verdeeld en daarvan is de burger de dupe. Al met al denk ik dat een geheel gekozen bestuur sneller en beter tot besluitvorming kan komen en dat er een hoop bestuurlijke drukte kan worden voorkomen.
Een adviescommissie met alle belangengroepen is dan beter.
groet, Fokke
Dag Hans: ik deel je gedachtengang. Er is één nadeel. Het draagt weer bij aan de ‘bestuurlijke drukte’ waar we allemaal last van hebben. Ik vind de optie waarbij geborgden een kwaliteitszetel krijgen, met een maximum van drie per waterschap, daarom ook een aantrekkelijke optie.
Groet van Adriaan
Citaat: 'De Unie wijst erop dat de waterschappen komend jaar meer dan ooit tevoren investeren in veilige dijken en in schoon en voldoende water: 1,8 miljard euro.' Maar de Unie 'vergeet' te melden dat deze 1,8 miljard de opbrengst is van de Watersysteemheffing voor alle waterschappen samen. Dat is dus niet *extra* geld, maar reguliere financiering van droge voeten en schoon water. Het is mooi om dit geld voor de kerntaken van de waterschappen te labelen als een klimaatbeheer, maar er blijft dus extra geld nodig om, zoals de Unie stelt: "Er is wel extra rijksgeld voor decentrale overheden nodig om Nederland versneld aan te passen aan weersextremen."
Het pleidooi van VNG, IPO en Unie voor 1,8 miljard euro voor uitvoering van het Klimaatakkoord (2022-2024) is niet gehonoreerd. Maar als het Rijk de kosten voor klimaatadaptatie niet wil betalen, dan zit er voor de waterschappen niets anders op om naast de watersysteemheffing een aparte klimaatadaptatie-heffing in te voeren. Een heffing van 2 tientjes voor alle tien miljoen huishoudens in Nederland levert 200 miljoen per jaar op. Over drie jaar is dat 600 miljoen en dat is precies één-derde van het bedrag van 1,8 miljard dat VNG, IPO en Unie samen vragen. Zo eenvoudig kan het zijn.
Er wordt 6,7 miljard euro uitgetrokken voor klimaat en het deltaprogramma zoetwater krijgt 100 miljoen. Dat is dus ongeveer 1,5% van dit enorme bedrag. Verder is in 2018 besloten om het Deltafonds uit te breiden van het wegwerken van de achterstand in het onderhoud van dijken naar wateroverlast door klimaatverandering. En nu moet er volgens de deltacommissaris 800 miljoen bij. Wie kan dit balletje-balletje nog volgen? Volgens mij komt het deltaprogramma dus nog steeds structureel geld tekort. Enige journalistieke duiding is wel op z'n plaats!
Proficiat Hein, en ik wens je veel succes op dit essentiële beleidsterrein.

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.