0
0
0
s2smodern

Transparantie en vertrouwen, daarover ging het herhaaldelijk bij de afrondende plenaire sessie van het Leaders Forum. Dit was het sluitstuk van de eerste dag van de AIWW-conferentie. Er werden diverse Amsterdam Agreements bekendgemaakt.

Eerder op de dag waren drie aparte leidersbijeenkomsten van steden, publieke waterbedrijven en industrie gehouden. Een panel nam de resultaten in vogelvlucht door. Volgens Chantal Oudkerk Pool (gemeente Rotterdam) hebben gemeenten al veel gedaan. Het is nu tijd voor de volgende stap waarbij het aankomt op de details en meer wordt samengewerkt. Zij pleitte voor meer openheid over uitdagingen, al erkende ze dat zoiets tijd kost. Watergezant Henk Ovink riep de aanwezigen op om de resultaten van de conferentie niet te vergeten en met de implementatie te starten. Hij wees op het belang van het opbouwen van vertrouwen om hiermee voor meer transparantie te zorgen. Dat gaat volgens Ovink niet zomaar; vertrouwen creëren is een langzaam proces.

De publieke watersector staat volgens Christopher Gasson (Global Water Intelligence) in het centrum van de circulaire watereconomie. Hij viel op door pittige uitspraken als ‘alle briljante waterbedrijven zijn briljant op verschillende manieren, alle beroerde waterbedrijven zijn beroerd op dezelfde manier’. Bij dat laatste doelde hij erop dat niet goed functionerende waterbedrijven met dezelfde excuses komen, zoals slechte besturing en onvoldoende financiële middelen. Volgens Gasson heeft ieder publiek waterbedrijf een goed bedrijfsmodel nodig om zichzelf te financieren. Verder merkte hij op dat technologie transparantie schept zoals nooit tevoren. Dat wordt belangrijker dan regulering.

Aan het eind van de sessie werd een aantal al bereikte Amsterdam Agreements toegelicht. Het gaat hierbij om coalities van waterbedrijven en andere partijen die voor vergelijkbare uitdagingen staan. Deze coalities moeten zorgen voor doorbraken. Ter plekke werden drie nieuwe overeenkomsten ondertekend. De Nederlandse partijen Allied Waters, AquaMinerals en KWR gaan zich inzetten voor upcycling in het buitenland. De bedoeling is om tot en met 2019 in minstens drie andere landen reststoffen uit water een tweede leven te geven.

In het kader van de Human Cities Coalition een agreement over een routekaart voor de komende achttien maanden getekend. Het doel is om de levensomstandigheden van mensen in de sloppenwijken van onder andere Jakarta en Manilla te verbeteren. Verder sloten het Amsterdamse watercyclusbedrijf Waternet en zijn Kopenhaagse tegenhanger HOFOR een bilaterale overeenkomst. Zij gaan aan de hand van een shortlist van onderwerpen nauw met elkaar samenwerken.

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

@Michaël BentvelsenHet onderzoek heeft helaas niet gekeken naar slijtagedeeltjes van banden van het wegverkeer. Was mooi geweest als die ook meegenomen hadden kunnen worden, maar vereist blijkbaar andere analysetechniek.
En hoe zit het dan met de 120 verdwenen bomen aan de zuiderlandsezeedijk/zuidijk bij Oude-Tonge?
Waarom is daar zo niet mee omgaan, ook daar waren vleermuizen en was er landschapswaarden.
En waarom komen er daar geen bomen terug?
@Reintje PaijmansDank voor uw aanvulling. Inderdaad de dennenbossen zijn aangeplant om 'woeste gronden te ontginnen' en voor de productie van hout voor in onze mijnen. Dat was mij bekend.
Zijn de rubbers afkomstig van slijtage van autobanden dat via de lucht als fijnstof en afspoeling van de weg in het oppervlaktewater terecht komt. Bandenslijpsel is volgens mij een onderschat milieuprobleem qua milieuimpact. Wel allemaal gillen als er rubberkorrels op de sportvelden (wat spoelt daar niet van uit) liggen waar de kindjes aan bloot staan, maar ondertussen zelf rijgedrag niet aanpassen.
Goed dat dit onderzoek gedaan wordt. Eerlijk gezegd valt de concentratie van 1 deeltje per liter mij alleszins mee. (Eerdere berichten spraken soms over duizenden deeltjes per liter.)
Wat natuurlijk geen reden is om dit probleem te relativeren. Zelf ben ik nog steeds regelmatig verbijsterd over de hoeveelheden zwerfplastic, (maar ook blikjes en ander verpakkingsmateriaal) die ik in allerlei wateren aantref.
Daarnaast ben ik erg benieuwd wat dit onderzoek oplevert in relatie tot kleine rubberdeeltjes van autobanden.

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.