0
0
0
s2smodern

Om te voorkomen dat microverontreinigingen en microplastics in het water terecht komen moet de Europese Unie maatregelen nemen zodat bestaande wetgeving beter wordt ingevoerd en nageleefd. Daarnaast moeten producenten verantwoordelijkheid worden gesteld voor vervuiling door hun producten. Daartoe moet producentenverantwoordelijkheid worden ingevoerd.

Dit staat in de studie die is gedaan door consultancy Deloitte in opdracht van EurEau, de Europese Federatie van nationale koepelorganisaties in de water- en afvalwatersector. Het onderzoek richt zich op de verantwoordelijkheid van producenten om te voorkomen dat microverontreinigingen in het milieu terecht komen.

EurEau stelt op basis van de studie vast dat controles aan de bron niet volledig worden geïmplementeerd in de EU, ondanks duidelijke bepalingen in artikel 191.2 van het EU-Verdrag. 

Als gevolg worden producten die potentieel gevaarlijke stoffen bevatten nog steeds op de markt gebracht en worden mens en milieu daardoor aanhoudend blootgesteld aan de mogelijk schadelijke effecten, aldus de studie.

Zuiveringsstappen
Ingrijpen is nodig om het water betaalbaar te houden. Gebeurt dat niet dan moeten afwaterbeheerders en drinkwaterproducenten nieuwe en dure zuiveringsstappen invoeren om microverontreinigingen en microplastics uit het water te halen. In het onderzoek wordt gesproken over enkele miljarden euro’s per jaar aan extra kosten voor de extra zuivering. De rekening daarvan komt terecht bij de watergebruikers.

EurEau stelt daarbij de vraag waarom gebruikers moeten betalen, terwijl ze niet verantwoordelijk zijn voor de vervuiling. Controle bij de bron is de eerste stap die de EU moet zetten om het doel van nulvervuiling te bereiken, zegt secretaris-generaal Oliver Loebel van EurEau. In het onderzoeksrapport wordt gesteld dat controle aan de bron cruciaal is.

Niet genoeg
Maar in de studie stelt Deloitte tevens dat die maatregel niet genoeg zal zijn om het probleem van de microverontreiniging aan te pakken. Ook moet er werk worden gemaakt van de invoering van Extended Producer Responsibility (EPR), producentenverantwoordelijkheid.

Zo’n regeling maakt de producent onder meer financieel verantwoordelijk voor de hele levenscyclus van zijn product, inclusief het verwijderen van de vervuiling. De gedachte daarbij is dat deze verantwoordelijkheid de producent stimuleert om verontreiniging bij de bron te voorkomen.

De EU-wetgeving biedt mogelijkheden om het principe van de vervuiler betaalt door middel van uitgebreide producentenverantwoordelijkheid toe te passen, aldus het onderzoek. Een veelbelovend voorbeeld is de recente toepassing van EPR op een aantal plastic wegwerpproducten, zegt Loebel van EurEau. Door die maatregel wordt niet alleen het milieu beschermd, maar ook de kosten voor afvalwaterbeheerders en consumenten beperkt.

 

MEER INFORMATIE
Keep our water affordable; extend producers’ responsibility

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

(advertentie)

Laatste reacties op onze artikelen

Leuk artikel en een relevant onderwerp. Omdat hier inderdaad vaak niet goed over nagedacht wordt. Dit ziet er goed uit. Ik heb nog wel een overweging. De methode kan ook afhangen van wat je precies wil berekenen. Er wordt hier uitgegaan van een situatie waarin alle metingen een waarde zouden moeten hebben. Als ik naar figuur twee, drie en vijf kijk, ziet dit er meer uit als een scheve distributie met een hoop extra nullen. Ik denk dat dat zeker kan voorkomen, vooral bij microverontreinigingen.
Niet alle plekken worden bijvoorbeeld beïnvloed door emissiebronnen. Mogelijk wil je dan alleen de gemiddelde concentratie van alle metingen waar de verontreiniging ook echt aanwezig is. Dan zou een methode waar je de verdeling schat, en daarmee het aantal nullen vaststelt, en alleen een gemiddelde waarde aan een deel van de metingen (de niet-nullen) geeft, nauwkeuriger zijn voor het gemiddelde. Ook als je de fractie waar iets gemeten is wil weten, zou dit handig zijn. Ik vraag me af of deze aanpak ook gebruikt wordt.
Uitstekende aanvullingen Jos. Er is een "gesprek" ontstaan dat de toekomstige drinkwatervoorziening van Nederland kan vormgeven. Na Ozon-Actieve Kool Filtratie (AKF) en na UV/H2O2-AKF is het drinkwater microbiologisch betrouwbaar; dat bewijzen respectievelijk Waternet en PWN dagelijks op hun drinkwaterproductielocaties. De conventionele coagulatie, flocculatie, sedimentatie en snelfiltratie kan inmiddels kosten- en milieuefficient vervangen worden door Suspended Ion eXchange (SIX), in-line coagulatie en ceramische membraanfiltratie. Ik heb er alle vertrouwen in dat de Nederlandse procestechnologen de meest ideale waterbehandeling voor de geselecteerde bron kunnen ontwerpen. In geval van een installatie met grote capaciteit kan er zowel direct drinkwater geleverd worden en kan de wateraccu in de Veluwe intelligent opgeladen worden - jouw idee is een verdere uitwerking meer dan waard.
Het stromen van water door rioolbuizen heeft slijtage ten gevolg in met name de BOB (binnen onderkant buis).
Deze slijtage is een gevolg van het schuren en heeft plaats bij alle materialen. Alleen zachtere materialen slijten sneller als hardere materialen. Een logische verklaring voor aanwezigheid van microplastics bij RWZI's lijkt me.
Een groot deel van de transportleidingen van afvalwater in Nederland zijn kunststoffen: PE, PP en PVC.
Beste Herman van Dam en Jos Peters,
Boeiende discussie, waarvan ik denk dat ieders mening redelijk is, dus een waarheid-in-midden benadering zou een kans kunnen zijn en wellicht het onderzoeken waard. Suggesties zijn:
1) water infiltreren op de lage flank van de Veluwe, b.v. het Apeldoorns kanaal heeft nu ook een infiltrerende werking, nabij dit kanaal an een waterwinning wellicht wel zonder negatieve invloed op Veluwe massief te veroorzaken.
2) water gebruiken dat in wintermaanden uit de sprengen stroomt ook op de flank van de Veluwe, zodat sprengen blijven stromen en laaggelegen beken een redelijk debiet behouden (al is het debiet dan lager dan huidig).
vriendelijke groet, Gerrit Schouten (hydroloog en geboren op de oost-Veluwe)
Moeten we ons al zorgen gaan maken om het oppervlaktewater?

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.