0
0
0
s2smodern

Na maandenlange reparaties is de plasticvanger van The Ocean Cleanup weer op weg naar de Garbage Patch in de Grote Oceaan. Het schoonmaaksysteem is aangepast en zal de komende drie maanden worden getest.

De vangarm, die wordt voortgetrokken door een sleepboot, is vertrokken uit de haven van Vancouver in het westen van Canada. Over een dag of vijf moet de unit aankomen op zijn werkplek, ongeveer 1000 kilometer ten noordoosten van Hawaï. Daar ligt de drijvende vuilnisbelt met plastic.

De veegarm vertrok vorig jaar in september uit de haven van San Francisco voor een eerste poging, maar die mislukte. Eerst bleek dat het systeem niet snel genoeg bewoog, waardoor het opgevangen plastic weer uit de vangarm dreef. Vervolgens brak een van de uiteinden af door materiaalmoeheid.

Aangepast
Na de breuk is de veegarm in Hawaï onderzocht. Het ontwerp is aangepast en in Vancouver is daarna een nieuwe versie van de unit in elkaar gezet. Het nieuwe ontwerp maakt gebruik van een ander verbindingssysteem om de kans op breuken door materiaalmoeheid te verminderen, zei Boyan Slat, oprichter van de Ocean Cleanup, in een online-update van 24 mei. 

Door het nieuwe ontwerp zijn zware stabilisatoren ook niet meer nodig om te voorkomen dat het systeem kantelt. "We hebben de elektronica veel eenvoudiger gemaakt, veel kleiner, zodat de stabilisatoren niet meer nodig zijn", zei Slat.

Constante snelheid
Ook is de visie op de drijfsnelheid herzien. De gedachte dat het systeem sneller moet bewegen dan het plastic, geldt niet meer als enig uitgangspunt. In zijn update zei Slat dat het systeem ook zijn werk kan doen als het langzamer beweegt dan het plastic. De sleutel is een ​​constante snelheid, aldus Slat.

Om dat te bewerkstelligen zijn zes opblaasbare boeien aan de voorkant van het systeem geplaatst, die voortgestuwd door de wind het systeem snelheid geven. Als de boeien niet werken is een ‘massieve’ parachute met een diameter van 20 meter een alternatief om het systeem juist langzamer te laten bewegen.  

De komende drie maanden wordt de vangarm opnieuw getest. Als het nodig is, wordt hij aan de wal daarna verder aangepast. Het volgende systeem zal in ieder geval een factor drie kleiner zijn, aldus Slat. De versie zal ook modulair zijn om onderhoud gemakkelijker te maken. 

Voor het reageren op onze artikelen hebben we enkele richtlijnen. Klik hier om deze te bekijken.

Typ uw reactie hier...
Cancel
You are a guest ( Sign Up ? )
or post as a guest
Loading comment... The comment will be refreshed after 00:00.

Interessant artikel? Laat uw reactie achter.

Laatste reacties op onze artikelen

Een progressieve kostenprijs per afgetapte hoeveelheid water zou een oplossing kunnen zijn. De eerste..m3 het goedkoopst en bij veel verbruik de aanvullende kub's water duurder maken.
Dat is toch de omgekeerde wereld? Waarom verbiedt het waterschap het gebruik van schadelijke stoffen zoals gewasbeschermingsmiddelen niet gewoon?
Zou het kunnen zijn dat de overlevingstijd van het virus in het rioolsysteem gevoelig is voor temperatuur?
Nu te temperatuur gestaag stijgt kan dat grote invloed hebben.
Mooi inzicht, complimenten!
Aangezien de behoefte naar verwachting redelijk universeel is over Nederland, zou ik een best practise verwachten qua risicomanagement vanuit de bedrijfswaarden matrix. Ik ben benieuwd in hoeverre zo'n standaardisering is ingedaald.
"...in China een oppervlak van 24 km2 [5]. In de toekomst zullen zonneparken van deze grootte naar verwachting ook in Nederland te zien zijn."
Nou nee. Zonneparken van 2.400 ha komen er NOOIT in Nederland want dat is ruimtelijk onacceptabel. Ik denk dat het bij 200 ha wel ophoudt. Ik denk ook dat er onderscheid gemaakt moet worden tussen drijvende systemen op natuurlijke waterpartijen (waar onderzoek gewenst is) en systemen op water zonder natuurwaarden zoals nieuw aangelegde zandputten/grindgaten, koelwater/industriewaterbekkens, slibreservoirs, drinkwaterbekkens en overloopgebieden.

Zelf reageren? Dat kan onder alle artikelen met een Mijn H2O/KNW account.